آتشین رویی کز او چون شمع با چشم ترمزنده خواهم شد پس از مردن گر آید بر سرم

Alışdım şam kimi ol atəşin rüxsarını görcək,Ölürdüm, canə gəldim nərgisi-bimarını görcək.

سوختم ناصح مده پندم مبادا کز دمتبر فروزد آتشی گر هست در خاکسترم

Yanıb qəlbim külə dönmüş, mənə qıyma daha, naseh,Külümdən şölələr qalxar əbəs göftarını görcək.

خار خاکستر شود ز آتش منم آن آتشیکز جفا خاکسترم گشتست خار بسترم

Tikan odla tutuşsa kül olar, kül bəstərim ancaqDönüb oldu tikan, sinəmdə od ambarını görcək.

مردم چشمم ز تاب مهر رخسارت گداختهست بیم صد بلا زین احتراق اخترم

Bəbəklər gözlərimdə gül yanağın nuruna yandı,Bəlalar çəkdi başım, arizi-gülnarını görcək.

بی رخش بر سوز من گر شمع خندد دور نیستآتشی نادیده می سوزد تن غم پرورم

Gülərsə şəm halıma, rəvadır dərdi-hicrandan,Yanar canım, görünməz şöləsi, dildarını görcək.

شعله است از چاکهای پهلوی من سر زدهیا منم پروانه بگرفتست آتش بر تنم

Bu parə-parə köksümdən çıxan yaşıl alovlarmıVə ya pərvanəyəm, odlanmışam didarını görcək?

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کفر می خوانند بی دردان فضولی عشق راگر درین اهل ریا اسلام باشد کافرم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, eşqi küfr adlandıran əhli-riyanın mən,Bütə min səcdə qıldım surəti-idbarını görcək.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love