آتشم من گلخنی باید که باشد منزلمنیستم گلبن که از گلزار بگشاید دلم

Mən odam, rəsmi budur mənzilim olsun külxən,Deyiləm gül ki, tapam gülşən içində məskən.

گر نگفتم حال خود پیش تو معذورم بدارهستی شوق تو کرد از هستی خود غافلم

Səni gördükdə unutdum özümü, çaşdı dilim,Əfv qıl, yoxsa sənə dərdimi açmazdım mən.

آب شمشیر ترا فیض زلال زندگیستسخت دشوارست مردن گر تو باشی قاتلم

Var qılıncında məgər abi-həyatın əsəri,Öldürürsən məni, can çıxmayır asan təndən.

دل فدایت کرد جان شادم که هم صرف تو شدهر چه حاصل کرده بود از تو دل بی حاصلم

Sənə qurban dedi bu canı könül, xoşhaləm,Çünki can cismim arasında əmanətdi həmən.

جوهر تیغ تو می خواهم رهاند از غمماز چنین بحری مگو موج افکند بر ساحلم

Istərəm son qoyasan qəmlərimə tiğinlə,Atasan qanlı dənizdə məni bir sahilə sən.

گشت مشکل کار من لطفی بکن تیغی بکشپیش تو سهلست آسان ساز کار مشکلم

Müşkülə düşdü işim, rəhm elə, çək xəncərini,Vur ki, sənsən, mənə bu müşkülü asan eləyən.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیست مقبولم فضولی دلبران بی شعورمایلِ آنم ، که می داند به سویَش مایلم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Anlamaz dilbərə meyl etmə, Füzuli, zinhar,Meylini bir bütə sal ki, ola əhvalı bilən.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring