ز آهم سوخت بی‌مهرِ رُخَت مَهْ، دوش کوکب همبخواهد سوخت گردون گر برآرم آهی امشب هم

Yandı göydə ulduz, ay, bir ah çəkdim dün səhər,Qorxuram bu gecə düşsün ərşə ahımdan şərər.

تنم می‌سوخت شب‌ها آتشی دوش از دلم سر زدکه در آب عرق خود را فکند از تاب او تب هم

Dün gecə cismim yanırdı, qalxdı sinəmdən bir od,Bilmirəm döndüm külə, ya şöləmi söndürdü tər.

نمی‌گرداند دل را غرقهٔ گرداب زنخدانشاگر موجی نمی‌آمد به او از پیش غبغب هم

Qərq olmazdım zənəxdanındakı girdabda,Qalxsa idi ağ buxağından sənin tufan əgər.

لب از ذکر دهان دوست بستم احتیاطم بینکزین راز نهان واقف نمی‌خواهم شود لب هم

Ağzının vəsfini, canan, almadımsa ağzıma,Olmadım razı dodağım tutsun eşqindən xəbər.

به یارب یاربم دل داشت تسکین چون کنم یاربدمی کز ضعف تن نبود مرا یارای یارب هم

Könlüm istər söyləyim “ya Rəb!”, necə “ya Rəb!” deyim,Zəfdən “ya Rəb!” deməkçün taqətim qalmış məgər?

چه سان گیرم عنان شهسواری را که از تندینمی‌خواهد که گرد من رسد بر نعل مرکب هم

Istəməz qonsun tozum nəli-səməndinə mənim,Istəməz çatsın əlim damanına ol simibər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی از می و محبوب یک دم نیستی غافلبحمدالله که لطفِ طبع داری، حُسنِ مشرب هم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, meylə, məhbub ilə daim gün keçir,Səndə şirin dil, rəvan təb ilə var yüksək hünər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love