می روم زین شهر و در دل مهر ماهی می برمکوه دردی با تن چون برگ کاهی می برم

از سر کویت سفر نوعیست از دیوانگیاین قدر من هم بکوی عقل راهی می برم

از ملامت چون رهم کز ناله هرجا می رومبر گرفتاری خود با خود گواهی می برم

کی توانم بر زبان آورد نام دوریتمن که صد فیض از رخت در هر نگاهی می برم

گر برد ذوق وصالت از دل من دور نیستاین که رشکی از رقیبان تو گاهی می برم

دل ز بویت دیده از رویت سروری داشتندمی روم حالا پر از اشکی و آهی می برم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر کنم میخانه را منزل فضولی دور نیستچون کنم از بیم غم آنجا پناهی می برم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation