می‌روم در سینه صد درد نهانی می‌برمکوهِ دردم از سر کویت گرانی می‌برم

از درت صد داغ بر دل می‌کنم عزم سفردستهٔ گل زین ریاضِ کامرانی می‌برم

می‌روم زین ملک اما بی‌متاعی نیستمبار صد غم، مایهٔ صد ناتوانی می‌برم

بهر یاران کرده‌ام ترتیب رنگین تحفه‌هاچهرهٔ کاهی و اشکِ ارغوانی می‌برم

تا به کی بر سر خورم سنگ ملامت کوه کوهزین سر کو می‌روم وین سخت‌جانی می‌برم

دولتی دارم که می‌میرم به درد عاشقیخوش متاعِ باقی زین ملک فانی می‌برم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیستم از خاک پای او فضولی بی‌خبرخضرِ وقتم ره به آب زندگانی می‌برم

Sinədə yüz gizli dərdim qaldı, canan, əlvida!Qəm dağı köçdü qapından, getdim, ey can, əlvida!

Yüz yara almış bu sinəm asitanında sənin,Böylə güllər bəxş edərmiş ol gülüstan, əlvida!

Tərk edib eşqin diyarını, əliboş getmərəm,Sinədə qəm yüklərim var, didədə qan, əlvida!

Dostlara etdim tədarük cürbəcür sovqat mən,Kəhrüba solğun üzümdə, gözdə mərcan, əlvida!

Bircə arzum vardı, kuyində verim can şövq ilə,Görmədin layiq məni-bədbəxti qurban, əlvida!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Sən zəmanə Xızrısan, yarım ləbi abi-həyat,Bizdən ol çeşmə, Füzuli, oldu pünhan, əlvida!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love