می‌روم در سینه صد درد نهانی می‌برمکوهِ دردم از سر کویت گرانی می‌برم

از درت صد داغ بر دل می‌کنم عزم سفردستهٔ گل زین ریاضِ کامرانی می‌برم

می‌روم زین ملک اما بی‌متاعی نیستمبار صد غم، مایهٔ صد ناتوانی می‌برم

بهر یاران کرده‌ام ترتیب رنگین تحفه‌هاچهرهٔ کاهی و اشکِ ارغوانی می‌برم

تا به کی بر سر خورم سنگ ملامت کوه کوهزین سر کو می‌روم وین سخت‌جانی می‌برم

دولتی دارم که می‌میرم به درد عاشقیخوش متاعِ باقی زین ملک فانی می‌برم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیستم از خاک پای او فضولی بی‌خبرخضرِ وقتم ره به آب زندگانی می‌برم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love