تا بوده ایم همدم غم بوده ایم ماغم را ملازم همه دم بوده ایم ما

غم را ز من نبوده جدایی مرا ز غمهر جا که بوده ایم بهم بوده ایم ما

پیش از وجود با غم لعل تو عمرهاهمراز تنگنای عدم بوده ایم ما

تا بر کمان ابروی تو بسته ایم دلدایم نشان تیر ستم بوده ایم ما

هرگز نگشته است کم از ما بلای تویک لحظه بی بلای تو کم بوده ایم ما

هر جا نهاده ایم قدم در ره نیازافتاده تر ز خاک قدم بوده ایم ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. یکدم نبوده ایم فضولی بکام دلپیوسته مبتلای الم بوده ایم ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets