سرم را درد بر بالین محنت سود دور از توتنم در بستر بیچارگی فرسود دور از تو

Başım möhnət balıncında çəkib azar uzaq səndən,Olub qəm bəstərində cismü can bimar uzaq səndən.

بر آن بودم که چون دور از تو کردم کم شود در دمندانستم که خواهد محنتم افزود دور از تو

Dedim səndən uzaqlaşsam, bir az yüngülləşər dərdim,Güman etməzdim, ey gül, möhnətim artar uzaq səndən.

بلای هجر بسیارست و ما بسیار کم طاقتنمی دانیم حال ما چه خواهد بود دور از تو

Bəlayi-hicr çoxdur, taqətü səbrim azalmışdır,Nələr, bilməm, çəkər başım mən, ey yarım, uzaq səndən.

مرا گفتی که خواهی مرد در هجران من بی شکمحالست این سخن کی می توان آسود دور از تو

Deyirdin ki, fəraqimdə ölərsən şübhəsiz, əmmaMəhal işdir olam asudə mən, zinhar, uzaq səndən.

نماند از ناله تاب صحبت ما همنشینان راکجا شد آن که ما را صبر می فرمود دور از تو

Fəğanü nalədən həmdəmlərim bizar olub məndən,Hanı səbr et – deyən kəslər mənə təkrar, uzaq səndən.

تو آتش پاره من خار ره بر من چو بگذشتیاثر مگذار کز من بر نیاید دود دور از تو

Sən atəşsən, tikan tək durmuşam mən rəhgüzarında,Yaxıb yandır keçərkən, qalmasın asar, uzaq səndən.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جهان شد تیره در چشم فضولی بی مه رویتفلک هرگز ره راحت به او ننمود دور از تو

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzulinin gözündə tirədir aləm o məhrusuz,Fələk verməz ona rahətlik, ey dildar, uzaq səndən.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Separation