ای مست غافل از من و خونین جگر مشومن از تو بی خودم تو ز من بی خبر مشو

کارم بسوز و گریه فتادست در غمتغافل ز جان سوخته و چشم تر مشو

ترسم که بی خبر شوی از حال عاشقانای مست ناز می مخور و مستتر تر مشو

ای سرو با نظاره روی تو زنده اممی میرم از فراق تو دور از نظر مشو

غیر از رکی نماند ز ضعفم بر استخوانبا من مگو که تیر بلا را سپر مشو

ای دل بس است بر من بی دل بلای عشقرو از برم تو نیز بلای دگر مشو

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از راه عشق خیز فضولی که فتنه خاستزین بیشتر مقید این رهگذر مشو

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love