تندست یار و بی سببی می کند غضبدارد غضب همیشه بعشاق زین سبب

مطلوب را چو نیست مقام معینیهرگز نمی رسد بنهایت ره طلب

معلوم می شود که ندارد مذاق عشقاو را که از حرارت می می رسد طرب

کام از لبت چگونه بیابند جان و دلدل می رسد بجان ز تو جان می رسد بلب

تو چشمه حیاتی و ما ظلمت فنااز ما هوای وصل تو امریست بس عجب

ما طالب تو و تو گریزان ز قرب مااینست کار ما و تو پیوسته روز و شب

الفت میان ما و تو بسیار مشکل استتو در پس حجابی و ما در ره ادب

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون غیر ممکن است فضولی وصال دوستبیهوده چند در طلبش می کشی تعب

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love