گر نقابی نبود مهر رخش را غم نیستتاب رخساره او هم ز نقابی کم نیست

نیست معلوم غم من همه عالم راهمچو من غمزده در همه عالم نیست

می کند سجده بخاک سر کوی تو ملکهر که خاک سر کویت نبود آدم نیست

عقل را کرد برون عشق تو از خانه دلکین سراسیمه بهمرازی من محرم نیست

هر خم زلف تو جای دل سودازده ایستنیست یک دل که دران سلسله پرخم نیست

هیچ کس را خبری نیست ز ذوق غم توسبب اینست که دردهر دلی خرم نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مگذران بی می و معشوق فضولی زنهارحاصل عمر گرانمایه که جز یکدم نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love