بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آنچون اشتداد الفت من دید روزگار

Mən hər nəyə könül verib oldum əsir ona,Çün eşqimin hərarətini gördü ruzigar.

از من ربود و سوخت دلم را بداغ هجرگفت این سزای آنکه نهد دل بمستعار

Dartıb apardı, hicr oduna yaxdı könlümü,Cürmü budur, – dedi, – olanın sevgiyə düçar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love