Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است
Ghazal 1177بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه استهر که با اطفال می گردد طرف دیوانه است
Ghazal 1184دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای استدانه در آسیای چار سنگ افتاده ای است
Ghazal 1186بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای استناله بی فریادرس تیر نشان گم کرده ای است
Ghazal 1193شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است
Ghazal 1198راحت کونین در زیر سر بیگانگی استهست اگر دارالامانی کشور بیگانگی است
Ghazal 1199چشمم از خواب پریشان، چشمه پر سنبلی استاز دل صد پاره هر مژگان من شاخ گلی است
Ghazal 1201خاک با این رتبه تمکین، جناب آدمی استچرخ با آن شان و شوکت در رکاب آدمی است
Ghazal 1202هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است
Ghazal 1206بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست
Ghazal 1209دل ز وصل دوست طرف آن چشم خون آلود بستدر صدف از اشک نیسان گوهر مقصود بست
Ghazal 1210خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست
Ghazal 1219سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درستناله ام نگذاشت در گلشن گریبانی درست
Ghazal 1220عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشستاز گهر گرد یتیمی بر رخ دریا نشست
Ghazal 1225تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکستسرکشان را زین شکست افتاد بر دلها شکست
Ghazal 1226خط سنگین دل بهای لعل جانان را شکستدیده از حق نمک بست و نمکدان را شکست
Ghazal 1231ذره تا خورشید دارد چشم بر انعام دوستتا که را از خاک بردارد دل خودکام دوست
Ghazal 1233تیغ بر خورشید خواباند خم ابروی دوستدر کمند آرد صبا را زلف عنبر بوی دوست
Ghazal 1237بادپیمایی مسلسل همچو آب از بهر چیست؟می رود عمر سبکرو، این شتاب از بهر چیست؟
Ghazal 1240حسن بی پروا ز شور عندلیبان فارغ استغنچه این باغ، دل خوردن نمی داند که چیست
Ghazal 1245عارض او در نقاب از دیده گستاخ کیست؟زیر ابر این آفتاب از دیده گستاخ کیست؟
Ghazal 1252عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیستچون شود درد طلب کامل، کم از مطلوب نیست
Ghazal 1273هر که از دل دور باشد در نظر منظور نیستهست دایم در نظر آن کس که از دل دور نیست
Ghazal 1281آرزو بسیار و آهم در دل درویش نیستدشت پر نخجیر و یک ناوک مرا در کیش نیست
Ghazal 1293پاکدامان را غمی از تهمت ناپاک نیستبحر را از پنجه خونین مرجان باک نیست
Ghazal 1295باده بی درد در میخانه افلاک نیستدانه بی دام در وحشت سرای خاک نیست
Ghazal 1302خال محتاج کمند زلف عنبرفام نیستدانه چون افتاد گیرا، احتیاج دام نیست
Ghazal 1303آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیستلقمه چون افتاد فربه استخوان معلوم نیست
Ghazal 1305داغ من ممنون شکرخند پنهان تو نیستزیر بار منت گرد نمکدان تو نیست
Ghazal 1307هیچ لب زیر فلک بی ناله جانکاه نیستتار و پود عالم امکان به غیر از آه نیست