Ghazal 839

ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 848

به ادب نوش، جام دولت رامده از کف زمام دولت را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 880

در هوای ابر لازم نیست در مینا شرابمی کند هر قطره باران کار صد دریا شراب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 881

کی سفیدی می تواند شد به چشم ما نقاب؟کف چه باشد تا شود بر چهره دریا نقاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 902

سبکسری که اسیر هواست همچو حبابمیان بحر ز دریا جداست همچو حباب

Saib TabriziGhazal4 min
Ghazal 903

هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 912

آمد سحر به خانه من یار، بی حجابامروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 916

جای صدف بود ز گرانی زمین در آبباشد حباب از سبکی خوش نشین در آب

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 927

دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 936

هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 937

دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 943

خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 952

دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 962

من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 984

در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرستموج این وادی رگ جان، ریگ این صحرا سرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 996

نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس استبرگ سبزی زان بهار بی خزان ما را بس است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1016

هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ استنرگس بیمار از ناز مسیحا فارغ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1018

شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک استنازک اندامی که من دارم سراپا نازک است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1029

جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل استحفظ خرمن در ره سیلاب کردن مشکل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1048

نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم استمردمی هر کس که دارد در شمار مردم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1049

در حریم سینه عشاق، غم نامحرم استدر نزاکت خانه آیینه، دم نامحرم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1051

جان غافل را سفر در چار دیوار تن استپای خواب آلود را منزل کنار دامن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1069

سر گران از دل گذشتن، صید را خواباندن استدانه صیاد اینجا آستین افشاندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1084

عالم مکار با ارباب عقبی دشمن استاین چه خس پوش با دلهای بینا دشمن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1102

ناز تا اسباب دل بردن مهیا ساخته استچشم پر کار تو کار عالمی را ساخته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1107

هر که بست از گفتگو لب جنت دربسته استمی زند جوش بهاران غنچه تا سر بسته است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1129

تاب در ناف غزالان ختن افتاده استزان گره کز زلف او در کار من افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1148

بر من از پیری سرای عاریت زندان شده استزندگی دشوار و ترک زندگی آسان شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1150

از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است

Saib TabriziGhazal1 min