Miscellaneous poem 215

نغمه و گفتار خوش ارواح را بال و پرندگر به صورت رهزنند اما به معنی رهبرند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 245

(دود دل را اشک چشم تر تلافی می کندهر چه دوزخ می کند کوثر تلافی می کند)

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 276

(جنون از نشئه هشیاری من ننگ می‌گیردز نور توبه‌ام آیینه دل زنگ می‌گیرد)

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 278

ز فکر قامتی در دل خرامان شعله ای دارمکه استغنا به صد شمع تجلی می توانم زد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 286

که می گفت از دل یاقوت دود عنبرین خیزد؟خطی چون نیش زنبوران ز جوی انگبین خیزد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 287

زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم مارو نمی‌تابیم از سیلاب، دریاییم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 290

فارغ است از سیر گل مجنون سرگردان مانقش پای ناقه لیلی است گلریزان ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 291

سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ماچون خزان در برگریزان است گلریزان ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 295

درنمی آید به چشم از لاغری مجنون مامحمل لیلی بود سرگشته در هامون ما

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 301

گرفتار محبت دوست از دشمن نمی‌داندز راحت دشمنی‌ها گلخن از گلشن نمی‌داند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 305

شود رد خلایق هرکه را الله می‌خواهدنگردد گرد گوهر هیچ کس تا شاه می‌خواهد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 304

تا ز چشم شوخ او در گردش آمد جام‌هاچون رم آهو بیابانی شدند آرام‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 306

خوشا دردی که هر مو بر تن من در خروش آیدبه هر پهلو که غلطم ناله زخمی به گوش آید

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 323

ز زلف آه آخر روی جانان می شود پیدادرین ابر سیه آن برق جولان می شود پیدا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 326

اگر در دل ز سوز عشق داغی می شود پیدابه هر جانب که رو آری چراغی می شود پیدا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 327

عتاب و لطف می گردد ز ابروی بتان پیداکه باشد قوت بازوی هر کس از کمان پیدا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 333

هر که شبها ز سر زانوی خود بالین کردغنچه سان جیب و بغل پرسخن رنگین کرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 335

مرغ من در بغل بیضه هم آزاد نبودآشیان هیچ کم از خانه صیاد نبود

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 337

نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 347

چو دست خود به دعا می پرست برداردبه باغ گریه کنان تاک دست بردارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 355

سبکروی به صف دشمنان شبیخون زدکه نعل سیر به گلگون عزم وارون زد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 358

سبک از حرف بی مغزان نسازم گوهر خود رانبازم همچو کوه از هر صدایی لنگر خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 362

فرو خوردم ز غیرت گریه مستانه خود رافشاندم در غبار خاطر خود دانه خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 363

برآتش می گذارم خرقه پشمینه خود رانهان تا چند دارم در نمد آیینه خود را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 371

ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش رابه از خاکستر خود نیست مرهم، داغ آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 374

به مژگان خارخار از سینه می رویاند آتش رابه یاقوت لب از رخ رنگ می گرداند آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 377

چمن پیرا اگر می دید روی چون بهارش رابه گلچینان هدر می کرد خون لاله زارش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 381

کنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 388

پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بودهر شکاف از دل چاکم لب خندانی بود

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 388

مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را

Saib TabriziGhazal1 min