Homam Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم
Ghazal 141در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Ghazal 153به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن
Ghazal 159شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن
Ghazal 164ملامت میکند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن
Ghazal 167ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من
Ghazal 169بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین
Ghazal 171حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو
Ghazal 183چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی
Ghazal 184گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمانشکن شدی
Ghazal 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Ghazal 189ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری
Ghazal 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Ghazal 213ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی
Mufrad 1درخت بخل ترا کس ز بیخ برنکندمگر که صرصر حمق تو بشکند آن را
Ghazal 3ما به دست یار دادیم اختیار خویش راحاصلی زین به ندانستیم کار خویش را
Masnavi 4بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر
Rubai 4ای در سر زلف تو پریشانیهاخوی لب لعلت شکرافشانیها
Masnavi 5چون عمر شد روان به دار سلامگشت عثمان خلیفة الاسلام
Rubai 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تابدر جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب
Masnavi 6چون به جای نبی علی بنشستاهل اسلام را قوی شد دست
Mufrad 7از دل خبر مپرس که بر وی چهها گذشتکاین سیل غم نخست به شهر شما گذشت
Ghazal 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
Mufrad 10همیرسان به جماعت چو شاخ نخل کرموگرنه باش چو بید لطیف راحت روح
Rubai 11ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است
Masnavi 15زنگییی زشت را ظریفی دیدگفت باید به ریش او خندید
Ghazal 29یار ما محملنشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است
Ghazal 30تو سلطانی و خورشیدت غلام استنظر جز بر چنین صورت حرام است
Ghazal 33وداع چون تو نگاری نه کار آسان استهلاک عاشق مسکین فراق جانان است
Rubai 33بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد