Mantiq al-'Ushshaq, chapter 41

سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 43

همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 58

نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 63

دگر بوی بهار آورده‌ای، بادنسیم زلف یار آورده‌ای، باد

Awhadi MaraghaiMasnavi2 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 69

دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 72

که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت

Awhadi MaraghaiMasnavi1 min
Ghazal 137

دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 139

نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 140

تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 159

زهی! شب نسخه‌ای از زلف و خالتتراز کسوت خوبی جمالت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 163

گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت می‌روی با ما نباید رفتنت

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 175

کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بنددچو روز کوچ او باشد به پیش آهنگ در بندد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 186

طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 194

دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کردچیست آن؟ جان به سر کار تو در خواهم کرد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 217

فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزداگر آن چشم کمان کش به کمین برخیزد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 239

چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 240

رنگین‌تر از رخ تو گل در چمن نباشدچون عارض تو ماهی در انجمن نباشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 246

آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 267

گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غم‌خواری چه شد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 275

عمری که نه با تست کسش عمر نخواندآنرا که تو در دام کشی کس نرهاند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 293

تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرندکز آستان تو چون سایه در نمی‌گذرند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 295

آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برندیا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 296

چون ز بغداد و لب دجله دلم یاد کنددامنم را چو لب دجلهٔ بغداد کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 317

گر نقش روی خوب تو بر منظری کننداو را چو قبله کعبهٔ هر کشوری کنند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 321

ز دور ار ترا ناتوانی ببیندتنی مرده باشد، که جانی ببیند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 351

هر که او بیدق این عرصه شود شاه شودوانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 362

گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 380

وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسرشیشه بیار و قدح، پسته بریز و شکر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 401

شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 405

صاحب روی خوب و زلف درازنه عجب گر به عشوه کوشد و ناز

Awhadi Maraghai2 min