Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نسپردم از خرابی دل خود به چشم مستشور زانکه میسپردم در حال میشکستش
Ghazal 430چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کشورش دانستهای، زنهار! خامش باش و دم درکش
Ghazal 431دلا، دگر قدم از کوی دوست بازمکشکنون که قبله گرفتی سر از نماز مکش
Ghazal 432که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟ز سجده گاه عبادت به پیش صدر جلالش
Ghazal 434گر دستها چو زلف در آرم به گردنشکس را بدین قدر نتوان کرد سرزنش
Ghazal 449ای پیکر خجسته، چه نامی؟ فدیت لکدیگر سیاه چرده ندیدم بدین نمک
Ghazal 451ما به ابد میبریم عشق ترا از ازلدر همه عالم که دید عشق چنین بیخلل؟
Ghazal 456دیوانه میشد از غم او گاه گاه دلزان بستم اندر آن سر زلف سیاه دل
Ghazal 458نازنین، عیب نباشد، که کند ناز ای دلاو همی سوزدت از عشق و تو میساز ای دل
Ghazal 461زهی! ز دست رقیبان گذر به کوی تو مشکلز بس جمال که داری، نظر به روی تو مشکل
Ghazal 464ای سحری دعای من، در دلش آن جفا مهلیار خطاپرست را بر سر آن خطا مهل
Ghazal 468قاصرات الطرف فی حجب الخیامحال ترکانست گویی والسلام
Ghazal 470من درین شهر پای بند توامعاشق قامت بلند توام
Ghazal 484تو دامن از کف من دوش در کشیدی و گفتمکه: آستین تو بوسم، بر آستان تو افتم
Ghazal 488خود را ز بد و نیک جدا کردم و رفتمرستم ز خودی، رخ به خدا کردم و رفتم
Ghazal 489مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Ghazal 497ز عشقت روز اول من به شهر اندر ندی کردمبه آخر چون در افتادم سر خود را فدی کردم
Ghazal 499میخانه را بگشای در، کامروز مخمور آمدمنزدیک من نه جام می، کز منزل دور آمدم
Ghazal 502مدتی من به کار خود بودمبا خود و روزگار خود بودم
Ghazal 506من دلداده از آنروز که دیدار تو دیدمدر تو پیوستم و از هر چه مرا بود بریدم
Ghazal 511همه کامیم برآید، چو در آیی ز درمکه مرید توام و نیست مراد دگرم
Ghazal 513تا میسر گشت در گرمابه وصل آن نگارمدر دل و چشم آتش و آب دوصد گرمابه دارم
Ghazal 520من از پیوستگان دل غریبی در سفر دارمکه بیاو آتش اندر جان و ناوک در جگر دارم
Ghazal 521ز داغ و درد تو بر جان و دل نشان دارمخیال روی تو در چشم در فشان دارم
Ghazal 523چشم جان بر اثرت میدارمگوش دل بر خبرت میدارم
Ghazal 527به غم خویش چنان شیفته کردی بازمکز خیال تو به خود نیز نمیپردازم
Ghazal 529برخیزم و دلها را در ولوله اندازمبر ظلمتیان نوری زین مشعله اندازم
Ghazal 534من مستم و ز مستی در یار میگریزمزنار بسته محکم، زین نار میگریزم
Ghazal 536سخن بگوی چو من در سخن نمیباشمکه در حضور تو با خویشتن نمیباشم
Ghazal 537عیب من نیست که در عشق تو تیمار کشمبار بر گردن من چون تو نهی بار کشم