Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل در غم او بکاست، میباید گفتاین واقعه از کجاست؟ میباید گفت
Rubai 70خال زنخت تیر گناه اندازدرخت دل عاشقان به راه اندازد
Rubai 76صافی چو ترا دید روان مینالدبرسینه ز غم سنگ زنان مینالد
Rubai 95زر در قدمت ریزم و حیفم نایدتر در قدمت ریزم و حیفم ناید
Rubai 98ای ماه، ز پیوستن من عار مدارپیوسته مرا به هجر بیدار مدار
Rubai 110در عالم کج نهاد پر پیچ و خمشیک چیز طلب میکنم از بیش و کمش
Rubai 114خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک
Rubai 119دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
Rubai 122ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکلدرک تو ز فهم متناهی مشکل
Rubai 141پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن
Rubai 144نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن
Rubai 155گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو
Rubai 162یک شهر بجست و جوی آن دوست همهبگذشته ز مغز و در پی پوست همه
Rubai 171یارا، گر از آن شربت شافی دارییاری دو سه هوشمند کافی داری
Rubai 172آن زلف،که دارد از تو برخورداریمانندهٔ میغست که بر خورداری
Rubai 177بد خلق مباش، کز خوشی و امانیپیکار مکن کار، که بر جا مانی
Rubai 180گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟اندر پی این منصب و این جاه روی؟
Rubai 183دم با تو زنم، که یار دیرینه توییکم با تو زنم، که یار دیرینه تویی
Poem in the Isfahani dialect 1او ژیروِ راذه ای مَ تا رواز بوی تو واذ صبح تارو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را