Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
صاحب روی خوب و زلف درازنه عجب گر به عشوه کوشد و ناز
Ghazal 421ای صبا، یار مرا از من بییار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس
Ghazal 429درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش
Ghazal 439دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش
Ghazal 457ای به خار هجر ما را سفته دلرحمتی کن بر من آشفته دل
Ghazal 469من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلامگو: به دشنام ز من یاد کن از لب، که تمام
Ghazal 498بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردمبه بوی وصل تو گرد جهان همی گردم
Ghazal 512به دکان میفروشان گروست هر چه دارمهمه خنبها تهی گشت و هنوز در خمارم
Ghazal 531گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزمور حال دل نمایی، دل در برت بسوزم
Ghazal 576تا کی به در تو سوکوار آیم؟در کوی تو مستمند و زار آیم؟
Ghazal 578تا بر آن عارض زیبا نظر انداختهایمخانهٔ عقل به یک بار برانداختهایم
Ghazal 596چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان
Ghazal 603کیست آن مه؟ که میرود نازانعاشقان در پیش سراندازان
Ghazal 612به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوانچو او باشد بغیر از او نظر کردن، توان؟ نتوان
Ghazal 621تا ندانی ز جسم و جان مردنپیش آن رخ کجا توان مردن؟
Ghazal 623مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن
Ghazal 624از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟در طلب وصل تو زار و پریشان شدن؟
Ghazal 641نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشتهای جهان از جهان من
Ghazal 643چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به منآن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من
Ghazal 647دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون
Ghazal 652منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین
Ghazal 657من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او
Ghazal 678سوی من شادی نیاید،تا نیایم سوی توروی شادی آن زمان بینم که بینم روی تو
Ghazal 679گل در قرق عرق کند از شرم روی توصافی به کوچها دود از جستجوی تو
Ghazal 719نوای عشق بلبل را دلی باید بلا دیدهز سوز و آه خود بسیار سرد و گرمها دیده
Ghazal 724دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله
Ghazal 726ای روشن از رخ تو زمین و زمان همهتاریک بیتو چشم همین و همان همه
Ghazal 740با دگری بر غم من عقد وصال بستهایورنه به روی من چرا در همه سال بستهای؟
Ghazal 750ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهایدشمنی کردی روی از دوستان پیچیدهای
Ghazal 763دلم از چشم مستش زار و پردم چشمش از مستیچه جای پنجه کردن بود ما را با چنان دستی؟