Awhadi Maraghai · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ز هجر او دل من هر زمان به دست غم افتدتنم ز دوری او در شکنجهٔ ستم افتد
Ghazal 173چون بگذری دلم به تپیدن در اوفتددستم ز غم به جامه دریدن در اوفتد
Ghazal 174یاد تو ما را چو در خیال بگرددعقل پریشان شود، ز حال بگردد
Ghazal 179شاهد من در جهان نظیر نداردبوی سر زلف او عبیر ندارد
Ghazal 180حال دل پیش که گویم؟ که دل ریش نداردکیست در عشق تو کو غصه ز من بیش ندارد
Ghazal 185موی فشانم دگر عشق به درها ببرددر همه عالم ز من ناله خبرها ببرد
Ghazal 187از عشق تو جان نمیتوان بردوز وصل نشان نمیتوان برد
Ghazal 188دل باز در سودای او افتاد و باری میبردجوری که آن بت میکند بیاختیاری میبرد
Ghazal 191ترکم به خنده چون دهن تنگ باز کرددل را لبش ز تنگ شکر بینیاز کرد
Ghazal 192باد بویی از دو زلفت وام کردسوی چین آورد و مشکش نام کرد
Ghazal 195وصف روی آن پسر خواهیم کردخدمت زلفش به سر خواهیم کرد
Ghazal 198دلم جز تو آهنگ یاری نکردبه غیر از تو میل کناری نکرد
Ghazal 201ای سنگدل، به حق وفا کز وفا مگردعهدی بکن به وصل و از آن عهد وا مگرد
Ghazal 203پیری که پریرم ز مناجات بر آورددی مست و خرابم به خرابات برآورد
Ghazal 205سوز تو شبی بسازم آوردوندر سخنی درازم آورد
Ghazal 209تیر از کمان به من اندازدعشق از کمین چو برون تازد
Ghazal 214چو میل او کنم، از من به عشوه بگریزددگر چو روی به پیچم به من در آویزد
Ghazal 234روزی که از لب تو بر ما سلام باشدشادی قرار گیرد، عشرت مدام باشد
Ghazal 235معشوقه پی وفا نباشدور بود، به عهد ما نباشد
Ghazal 243هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشدچون او برود، گویم: آن دگر او باشد
Ghazal 245دوشت به خواب دیدم، تعبیر این چه باشد؟با من به خشم بودی، تاثیر این چه باشد
Ghazal 265تا دل مجروح من عاشق زار تو شدهیچ ندیدیم و عمر در سر کار تو شد
Ghazal 268به من از دولت وصل تو مقرر میشدکارم از لعل گهربار تو چون زر میشد
Ghazal 274هزار نامه نوشتم، یکی جواب نیامدبه سوی ما خبر او به هیچ باب نیامد
Ghazal 279رخ تو به جز جور و خواری ندانددل من به جز بردباری نداند
Ghazal 280کیست کز آن بت بمن خبر برساند؟گر نبود نامهای، زبر برساند
Ghazal 281هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماندهمچو من سوخته و خسته دل و زار بماند
Ghazal 291یوسف ما را به چاه انداختندگرگ او را در گناه انداختند
Ghazal 297جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کندنقل منه، که او دگر کم سخن علف کند
Ghazal 298کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟به نام من ز لبت بوسهای سؤال کند؟