Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
پرده بر انداخت ز رخ یار نهان گشتهٔ مانوبت اقبال برد بخت جوان گشتهٔ ما
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Ghazal 52هر بامداد روی تو دیدن چو آفتابما را رسد، که بیتو ندیدیم روی خواب
Ghazal 53یا بپوش آن روی زیبا در نقابیا دگر بیرون مرو چون آفتاب
Ghazal 57پس از مشقت دوشین که داشت گوش امشب؟که من به کام رسم زان لب چو نوش امشب
Jam-i Jam, chapter 61بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار
Ghazal 61اشک ما آبیست روشن در هواتخود به چشم اندر نیامد اشک مات
Ghazal 66ترک عجمی کاکل ترکانه برانداختاز خانه برون آمد و صد خانه برانداخت
Ghazal 69تا دل ما با تو کرد روی ارادتهیچ نیاید ز ما مخالف عادت
Ghazal 73نیامد وقت آن کز من بخواهی عذر آزارت؟دلم را شربتی سازی ز لعل چاشنی دارت؟
Ghazal 76بی تو نکردیم به جایی نشستبا تو نشستیم به هر جا که هست
Ghazal 78آمد نسیم گل به دمیدن ز چپ و راستساقی، می شبانه بیاور، که روز ماست
Ghazal 84باز مخمورم، کجا شد ساقی؟ آن ساغر کجاست؟تشنگان عشق را آن آب چون آذر کجاست؟
Ghazal 86ای نسیم صبح دم، یارم کجاست؟غم ز حد بگذشت، غمخوارم کجاست؟
Ghazal 88نهان از نهان کیست؟ دلدار ماستبرون از جهان چیست؟ بازار ماست
Ghazal 89روزهداران را هلال عید ابروی شماستشب نشینان را چراغ از پرتو روی شماست
Ghazal 93آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟آن بهشت عدن، یا باغ ارم، یا کوی تست؟
Ghazal 98ترک گندم گون من هر دم به جنگی دیگرستروی او را هر زمان حسنی و رنگی دیگرست
Ghazal 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Ghazal 108این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست
Ghazal 124ز ما بودی، جدا بودن روا نیستیکی گفتی، دویی کردن سزا نیست
Ghazal 126ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست
Ghazal 138مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟
Ghazal 142دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشتکه ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟
Ghazal 150چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفتاز وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت
Ghazal 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Ghazal 161ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟پیدا چو نمیگردی، پنهان ز که پرسیمت؟
Ghazal 169روزم خجسته بود، که دیدم ز بامدادآن ماه سرو قامت بر من سلام داد
Ghazal 177هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد
Ghazal 184روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد