Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر
Ghazal 399همه عالم پرست ازین منظورهمه آفاق را گرفت این نور
Ghazal 404پاکبازان را چه خارا و چه خز؟گر به رنگی قانعی در خرقه خز
Ghazal 407منم غریب دیار تو، ای غریبنوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز
Ghazal 411اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Ghazal 416گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز
Ghazal 424دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبشبه چشم من ز هجر آنکه بیما میبرد خوابش
Ghazal 426سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که میتابد همی نور از رخش
Ghazal 427جفت شادیست بعید، آنکه تو داری شادشمقبل آنست که آیی به مبار کبادش
Ghazal 437بباد صبا گفتم از شوق دوشکه: درکارم، ار میتوانی، بکوش
Ghazal 443باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟یا کنم بر تو بیان شرح نیاز دل خویش؟
Ghazal 446گفتم: به چابکی ببرم جان ز دست عشقخود هیچ یاد و هوش نیاورد مست عشق
Ghazal 447دلم خرقهای دارد از پیر عشقکه گردن نپیچد ز زنجیر عشق
Ghazal 454من نخواهم برد جان از دست دلای مسلمانان، فغان از دست دل
Ghazal 462خیز، که درمیرسد موکب سلطان گلچارهٔ بزمی بساز، تا بنهی خوان گل
Ghazal 471ماهرویا، عاشق آن صورت پاک توامبندهٔ قد خوش و رفتار چالاک توام
Ghazal 474به مسجد ره نمیدانم، گرفتار خراباتمجزین کاری نمیدانم که: در کار خراباتم
Ghazal 476اگر به مجلس قاضی نمودهاند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم
Ghazal 477ای زاهد مستور، ز من دور، که مستمبا توبهٔ خود باش، که من توبه شکستم
Ghazal 480من از دیوانگی خالی نخواهم بود تا هستمکه رویت میکند هشیار و بویت میکند مستم
Ghazal 490ای که رفتی و نرفتی نفسی از یادمخاک پای تو چو گشتم چه دهی بر بادم؟
Ghazal 503نه پیش ازین من بیگانه آشنای تو بودم؟چه جرم رفت؟ که مستوجب جفای تو بودم
Ghazal 518من همان داغ محبت که تو دیدی دارمهم چنان در هوست زرد وز عشقت زارم
Ghazal 522صنمی که مهر او را ز جهان گزیده دارمبه زرش کجا فروشم؟ که به جان خریده دارم
Ghazal 528نگشتی روز من تیره، ندانستی کسی رازماگر دردت رها کردی که من درمان خود سازم
Ghazal 533گمان مبر که به جور از بر تو برخیزمبه اختیار ز خاک در تو برخیزم
Ghazal 535مرا مجال نباشد که: یار او باشممگر همین که: به دل دوستار او باشم
Ghazal 541ای چاه زنخدانت زندان دل ریشماز نوش دهان تو چندین چه زنی نیشم؟
Ghazal 543من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم
Ghazal 544صبا، چو برگذری سوی غمگسار دلمخبر کنش که: زهی بیخبر ز کار دلم!