Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Ghazal 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Ghazal 799عالمی را به فراق رخ خود میسوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟
Ghazal 808نه پیمان بستهای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی
Ghazal 820سرم بیدولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی
Ghazal 829اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی
Ghazal 830دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمیمراد خویشتن از روزگار بستدمی
Ghazal 835باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی
Ghazal 839ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟
Ghazal 841مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانیچشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی
Ghazal 851باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که میکنی؟
Ghazal 853تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی
Ghazal 855رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینیبه دهان و لب بگویم که نبات و انگبینی
Ghazal 861تو در شهری و ما محروم از آن رویزهی شهر! و زهی رسم! و زهی خوی!
Ghazal 862ترا گذاشته بودم که کار ساز شویچو کار ساخته باشی به خانه باز شوی
Ghazal 868دل سرای خاص داشت از مجلس عامش مگویجان چو با جانان نشست از پیک و پیغامش مگوی
Ghazal 869رخ باز نهادم به سماوات الهیتا بر سر گردون بزنم نوبت شاهی
Ghazal 870گلا، عنان عزیمت به بوستان چه دهی؟بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهی؟
Ghazal 876گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سراییما نبردیم ز کوی طلبت رخت به جایی
Ghazal 877هرگزت عادت نبود این بیوفاییغیر ازین نوبت که در پیوند مایی
Ghazal 883گفتم: از عشق توسرگشته چو گویم، تو چه گویی؟گفت: چوگان که زد آخر؟ که تو سر گشته چو گویی
Qasida 12بس که بعد از تو خزانی و بهاری باشدشام و صبح آید و لیلی و نهاری باشد
Qasida 13چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد مانددرخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند
Qasida 15لاف دانش میزنی، خود را نمیدانی چه سود؟دعوی دل کردهای، چون غافل از جانی چه سود
Qasida 19سر پیوند ما ندارد یارچون توان شد ز وصل برخوردار؟
Qasida 23چو دیده کرد نظر، دل دراوفتاد چو دلدر اوفتاد، فرو برد پای مرد به گل
Qasida 26چشم صاحب دولتان بیدار باشد صبحدمعاشقان را نالهای زار باشد صبحدم
Qasida 32ای رنج ناکشیده، که میراث میخوریبنگر که: کیستی تو و مال که میبری؟
Qasida 36گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری
Qasida 37ای روزهدار، اگر تو یک ریزه راز داریدست و زبان خود را از خلق بازداری