Ghazal 790

من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 793

برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 799

عالمی را به فراق رخ خود می‌سوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 808

نه پیمان بسته‌ای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 820

سرم بی‌دولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 829

اگر هزار یکی زان جمال داشتمیرعایت دل مردم به فال داشتمی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 830

دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمیمراد خویشتن از روزگار بستدمی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 835

باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 839

ز تو بی‌وفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 841

مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانیچشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 851

باز به قول کیست این جور و ستم که می‌کنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که می‌کنی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 853

تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 855

رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینیبه دهان و لب بگویم که نبات و انگبینی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 861

تو در شهری و ما محروم از آن رویزهی شهر! و زهی رسم! و زهی خوی!

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 862

ترا گذاشته بودم که کار ساز شویچو کار ساخته باشی به خانه باز شوی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 868

دل سرای خاص داشت از مجلس عامش مگویجان چو با جانان نشست از پیک و پیغامش مگوی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 869

رخ باز نهادم به سماوات الهیتا بر سر گردون بزنم نوبت شاهی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 870

گلا، عنان عزیمت به بوستان چه دهی؟بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهی؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 876

گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سراییما نبردیم ز کوی طلبت رخت به جایی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 877

هرگزت عادت نبود این بی‌وفاییغیر ازین نوبت که در پیوند مایی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 883

گفتم: از عشق توسرگشته چو گویم، تو چه گویی؟گفت: چوگان که زد آخر؟ که تو سر گشته چو گویی

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 12

بس که بعد از تو خزانی و بهاری باشدشام و صبح آید و لیلی و نهاری باشد

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 13

چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد مانددرخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 15

لاف دانش می‌زنی، خود را نمی‌دانی چه سود؟دعوی دل کرده‌ای، چون غافل از جانی چه سود

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 19

سر پیوند ما ندارد یارچون توان شد ز وصل برخوردار؟

Awhadi Maraghai15 min
Qasida 23

چو دیده کرد نظر، دل دراوفتاد چو دلدر اوفتاد، فرو برد پای مرد به گل

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 26

چشم صاحب دولتان بیدار باشد صبحدمعاشقان را نالهای زار باشد صبحدم

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 32

ای رنج ناکشیده، که میراث می‌خوریبنگر که: کیستی تو و مال که می‌بری؟

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 36

گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری

Awhadi Maraghai1 min
Qasida 37

ای روزه‌دار، اگر تو یک ریزه راز داریدست و زبان خود را از خلق بازداری

Awhadi Maraghai1 min