Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود
Ghazal 335دوش بیروی تو باغ عیش را آبی نبودمرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود
Ghazal 347آن فروغ دیده و آن راحت دل میرودرخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
Ghazal 354فتنه بود آن چشم و ابرو نیز یارش میشودشکرست آن لعل و دلها زان شکارش میشود
Ghazal 355کو دیدهای که بیتو به خون تر نمیشود؟یا رخ که از فراق تو چون زر نمیشود؟
Ghazal 357بریدن حیفم آید بعد از آن عهدچنین رویی نشاید آن چنان عهد
Ghazal 360برین دل هر دم از هجر تو دیگرگونه خار آیدولی امید میدارم که روزی گل به بار آید
Ghazal 370دیریست که یار ما نمیآیدپیغام به کار ما نمیآید
Ghazal 371دلی که در سر زلف شما همی آیدبه پای خویش به دام بلا همی آید
Ghazal 374نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسیدگل به باغ آمد و دردش به دوایی برسید
Ghazal 382ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یاراختیار اولین یارست و کردیم اختیار
Ghazal 390من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان میخوردم و در حال میخواهم دگر
Ghazal 393جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟
Ghazal 395ای دل، بیا و در رخ آن حور مینگربفگن حجاب ظلمت و در نور مینگر
Ghazal 403صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Ghazal 412عنایتیست خدا را به حال ما امروزکه شد خجسته از آن چهره فال ما امروز
Ghazal 413گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروزما بدانیم که در باغ گلی هست امروز
Ghazal 420به رخ شمع شبستانم تویی بسبه قامت سرو بستانم تویی بس
Ghazal 428چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندشخلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟
Ghazal 433دیده گر لایق آن نیست که منزل کنمشچارهای نیست به جز جای که در دل کنمش
Ghazal 435نیست عیب ار دوست میدارم منشبا چنان رویی که دارد دشمنش؟
Ghazal 438پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
Ghazal 440ای رخت خرم و دهانت خوشوآن نظر کردن نهانت خوش
Ghazal 445مردی به هوش بودم و خاطر بجای خویشناگاه در کمند تو رفتم به پای خویش
Ghazal 448ز حسن تو پیدا شد آیین عشقخرد را لبت کرد تلقین عشق
Ghazal 452که رساند به من شیفتهٔ مسکین حال؟خبری زان صنم ماهرخ مشکین خال
Ghazal 453گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حالگفتا: منم دوای تو از درد من منال
Ghazal 455نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟کشی از خط مهرم سر، کنی از غم فگارم دل
Ghazal 460نه به اندازهٔ خود یار گزیدی، ای دلتا رسیدی به بلایی که شنیدی، ای دل
Ghazal 463بنمای روی خویش، که غیر از تو هر چه هستدیدیم و بیغروب نبودند و بیافول