Ghazal 218

تویی که از لب لعلت گلاب می‌ریزدز زلف پرشکنت مشک ناب می‌ریزد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 220

جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 226

دلی که با سر زلف تو آشنا باشدگمان مبر که ز خاک درت جدا باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 227

نمی‌بینم بت خود را، نمی‌دانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 231

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 233

گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش هم‌خوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 241

سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 244

با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟پیش لب و رویت شکر و شیر چه باشد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 248

چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟دردم تو می‌فرستی، درمانم از که باشد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 253

گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بی‌قرار شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 254

خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 261

عشق را پا و سر پدید نشدزین بیابان خبر پدید نشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 266

نه آخر دل من خراب از تو شد؟نه آخر دو چشمم پرآب از تو شد؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 273

سرم در عهد ترسایی شبی مهمان عشق آمددلم با راهب دیرش جرس جنبان عشق آمد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 276

هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 278

سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداندبنهم گردن، اگر خاک درم گرداند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 284

خانه خالی شد و در کوی دل اغیار نماندهمه غم رفت و  به غیر از غم آن یار نماند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 285

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 289

دشمنان گویی دگر در کار ما کوشیده‌اندکان پری رخ را چنین از چشم ما پوشیده‌اند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 290

باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 294

کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟این قدر بس که ز دورم نگران بگذارند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 303

دلم از لعل تو یک بوسه تمنا نکندکه جفای تو مرا دیده چو دریا نکند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 304

در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 306

نگار من به یکی لحظه صد بهانه کندوگر به جان طلبم بوسه‌ای رهانه کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 308

ترک ستم پرست من ترک جفا نمی‌کندعهد به سر نمی‌برد، وعده وفا نمی‌کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 313

جماعتی که مرا توبه کار می‌خوانندز عشق توبه بکردم، بگوی: تا دانند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 322

آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بودمیلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 329

دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 334

روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 335

دوش بی‌روی تو باغ عیش را آبی نبودمرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود

Awhadi Maraghai1 min