Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
من که باشم؟ در زیان افتادهایاز هوی اندر هوان افتادهای
Ghazal 746باز به تنها چنین عزم کجا کردهای؟وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کردهای؟
Ghazal 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Ghazal 751زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهایاز من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Ghazal 756چه پیکری؟ که ز پاکی چو گوهر نابیزهی، سعادت آن خفته کش تو هم خوابی
Ghazal 764کدامین نقشبند این نقش بستی؟همه یک دست و هر نقشی به دستی
Ghazal 767بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستینظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!
Ghazal 771زین دایره تا بدر نیفتیدر دایرهٔ دگر نیفتی
Ghazal 777نظری گر ز سر لطف به کارم کردیشادمان چون گل و خرم به بهارم کردی
Ghazal 780بر خستهای ملامت چندین چه میپسندی؟کورا نظر بپوشد شوخی به چشمبندی
Ghazal 782زهی! زلف و رخت قدری و عیدیقمر حسن ترا کمتر معیدی
Ghazal 787پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاریساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری
Ghazal 791ترا میزیبد از خوبان غرور و ناز و تن داریکه عنبر بر بیاض سیم و سنبل بر سمن داری
Ghazal 794هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بریپرده پیش رخ ببندی، پس در ایوانم بری
Ghazal 796بر من نمینشینی نفسی به دلنوازیبنشین دمی، که خون شد دل من ز چاره سازی
Ghazal 797ز برنا پیشگان آموز و رندان رسم سربازیگرت سودای آن دارد که: عشق آن پسر بازی
Ghazal 800هزار بار بگفتم که: به ز جان عزیزیاگر چه خون دل من هزار بار بریزی
Ghazal 801باز آمدی، که خونم بر خاک در بریزیتوفان موج خیزم زین چشم تر بریزی
Ghazal 805ز راه دوستی گفتم: دلم را چاره بر باشیچه دانستم که در کارم ز صد دشمن بتر باشی؟
Ghazal 807حال دل پیش تو گفتم، که تو یارم باشینه بدان تا تو به آشفتن کارم باشی
Ghazal 809بکوش و روی مگردان ز جور و بارکشیمگر مراد دل خویش در کنار کشی
Ghazal 811ای ترک حور زاده، ز تندی و کودکیخون دل شکستهٔ ما را چه میمکی؟
Ghazal 817نه بیگانهای، ای بت خانگیمکن با من خسته بیگانگی
Ghazal 818از چهره لاله سازی و از زلف سنبلیتا از خجالت تو نروید دگر گلی
Ghazal 819ای بر شفق نهاده از شام زلف خالیبر گرد ماه بسته از رنگ شب هلالی
Ghazal 821آن خان خانان را ببین، بر صندلی یللی بلیمیگیر و زانو زن برش، گر مقبلی یللی بلی
Ghazal 823ای غنچه با لب تو ز دل کرده همدمیگل وام کرده از رخ خوب تو خرمی
Ghazal 824ای داده بر وی تو قمر داو تمامیپیش تو کمر بسته اسیران به غلامی
Ghazal 828مرا رهبان دیر امشب فرستادست پیغامیکه چون زنار دربستی ز دستم نوش کن جامی
Ghazal 830دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمیمراد خویشتن از روزگار بستدمی