Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نوبهارست و دل پر هوس و بادهٔ نابحبذا روی نگار و لب کشت و سر آب
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 53نباید دوستان را دل شکستنکه چون بشکست نتوان باز بستن
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 55پری، با آنکه واقف میشد از دوستدر آن معنی که حق با جانب اوست
Ghazal 58بیار باده، که ما را به هیچ حال امشببرون نمیرود آن صورت از خیال امشب
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 59چو پیش عاشق آمد نامهٔ دوستحدیثی دید همچون مغز در پوست
Ghazal 59مکن از برم جدایی، مرو از کنارم امشبکه نمیشکیبد از تو دل بیقرارم امشب
Ghazal 60مهر گسل گشت یار، عهد شکن شد حبیباصل خطر شد دوا، رای خطا زد صلیب
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 62چو دید آن عاشق دلسوز خستههمایون نامهٔ یار خجسته
Ghazal 62تا قلندر نشوی راه نیابی به نجاتدر سیاهی شو، اگر میطلبی آب حیات
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 64ز جام عاشقی مستم دگر باربریدم مهر و پیوستم دگر بار
Ghazal 67رخت تمکین مرا عشق به یک بار بسوختآتشم در جگر خسته شد و زار بسوخت
Ghazal 68جانا، دلم ز درد فراق تو کم نسوختآخر چه شد، که هیچ دلت بر دلم نسوخت؟
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 70زهی! از جام مهرت مست گشتهز کوباکوب هجران پست گشته
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 71که روز غم بسر خواهد شد آخرسخن نوعی دگر خواهد شد آخر
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 74چه باک؟ امروز اگر ره دور باشداگر فردا به منزل حور باشد
Ghazal 74ای ز لعلت قیمت یاقوت پستسنبلت را دستهٔ گل زیر دست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 75شنیدم حاجییی احرام بستهچو در ریگ بیابان گشت خسته
Ghazal 75بهار آمد و باغ پیرایه بستچمن سبز پوشید و در گل نشست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 76اگر نتوان به دیر و زود کردنبباید چارهٔ بهبود کردن
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 77در آن مدت، که بود از محنت تبجهان بر چشم من تاریک چون شب
Ghazal 80این همه پروانهها، سوخته از چپ و راستشمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
Ghazal 92آن ترک پری چهره، که مانند فرشتستیارب، گل پاکش ز چه ترکیب سرشتست؟
Ghazal 95دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست
Ghazal 102انجمن شهر ملای گلستباده بیاور، که صلای گلست
Ghazal 105روی تو، که قبلهٔ جهانستاز دیدهٔ من چرا نهانست؟
Ghazal 107درد دلم را طبیب چاره ندانستمرهم این ریش پاره پاره ندانست
Ghazal 114مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست
Ghazal 118ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمیپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست
Ghazal 120هر کرا با تو نه پیوندی و پیمانی هستنتوان گفت که در قالب او جانی هست
Ghazal 123آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیستوآنکه مرا میکشد در غم خود، آن یکیست