Ghazal 292

دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 302

مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 312

گر کسی در عشق آهی می‌کندتا نپنداری گناهی می‌کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 314

قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 315

در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 339

به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 343

غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 349

ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 353

بی‌تو دل و جان من زیر و زبر می‌شوددم به دمم درد دل بیش و بتر می‌شود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 356

شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 359

تو آن گم کرده را مشنو که بی‌زاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 361

سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 372

دل می‌برد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 375

من کشتهٔ عشقم،خبرم هیچ مپرسیدگم شد اثر من،اثرم هیچ مپرسید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 386

از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک‌ترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیک‌تر؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 387

زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 389

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 394

کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغول‌ها بر سر و دوش او نگر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 399

همه عالم پرست ازین منظورهمه آفاق را گرفت این نور

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 404

پاکبازان را چه خارا و چه خز؟گر به رنگی قانعی در خرقه خز

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 407

منم غریب دیار تو، ای غریب‌نوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 411

اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 416

گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 424

دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبشبه چشم من ز هجر آنکه بی‌ما میبرد خوابش

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 426

سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که می‌تابد همی نور از رخش

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 427

جفت شادیست بعید، آنکه تو داری شادشمقبل آنست که آیی به مبار کبادش

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 433

دیده گر لایق آن نیست که منزل کنمشچاره‌ای نیست به جز جای که در دل کنمش

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 437

بباد صبا گفتم از شوق دوشکه: درکارم، ار میتوانی، بکوش

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 442

با یار بی‌وفا نتوان گفت حال خویشآن به که دم فرو کشم از قیل و قال خویش

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 443

باشد آن روز که گویم به تو راز دل خویش؟یا کنم بر تو بیان شرح نیاز دل خویش؟

Awhadi Maraghai1 min