Rubai 27

ابر آن نکند که این جلب زن کردستببر آن نکند که این جلب زن کردست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 28

شاهی ز غلام خویش یاد آوردستما را به سلام خویش یاد آوردست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 33

ما را تو چنین ز دل بر آری نیکستوانگه بدو زلف خود سپاری نیکست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 37

جانا، دلم از فراق رویت خونستچشمم ز غمت چو چشمهٔ جیحونست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 40

ای آنکه ترا قوت هر بیشی هستبنگر به دلم، که اندکش ریشی هست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 47

شد درد بر پای فلک فرسایتتا عرضه کند سختی خود بر رایت

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 48

ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچوین خواجگی و میری و شاهی همه هیچ

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 49

بنمود بمن یار میان، یعنی هیچدر پاش فگندم دل و جان، یعنی هیچ

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 52

شمع از دل سوزنده خبر خواهد دادوین آتش اندرون به در خواهد داد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 54

خورشید که خاک ازو چو زر می‌گردداز شوق رخ تو دربه‌در می‌گردد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 58

دستارچه حسنی و جمالی داردوز نقش و نگار خط و خالی دارد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 60

ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون بردنادیده ترا رخت دل ما چون برد؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 69

گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 74

زلف تو ز بالای تو مهجور نشدجز در پی قامت تو، ای حور، نشد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 77

لعلت که پر از گوهر ناسفت آمدچون طاق دو ابروی تو بی‌جفت آمد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 80

صدرا، دل دشمن تو در درد بماندبدخواه تو با رنگ رخ زرد بماند

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 81

دلها همه از شرح جمالت مستندنادیده ترا به مهر پیمان بستند

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 84

گندم گونی که همچو کاهم بربودنه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 85

یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟چشمم شب و روز غرق نمهای توبود؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 86

هر چیز که در دو کون جز روی تو بودعکس تو و یا رنگ تو، یا بوی تو بود

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 87

گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 88

شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 96

یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟کنه کرم نامتناهیت که دید؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 97

یاران، خرد خوار و خجل نیست پدیدآن رسم شناس آب و گل نیست پدید

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 100

ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سربگریست فلک با دل تنگش بر سر

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 101

دست به نگار تو مرا کشت دگرآه! ار نشود وصل توام پشت دگر

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 102

آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگرو آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 106

گر جور کنی نیاورم دل ز تو بازور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 113

چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 115

اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ

Awhadi Maraghai1 min