Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟
Ghazal 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Ghazal 165ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
Ghazal 181وجود حقیقت نشانی نداردرموز طریقت بیانی ندارد
Ghazal 184روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد
Ghazal 190به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کردکه دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد
Ghazal 197جز لبم شرح میان او نکردجز دلم وصف دهان او نکرد
Ghazal 212دیگر مرا به ضربت شمشیر غم بزدفریاد ازین سوار، که صید حرم بزد!
Ghazal 225پرسش خستهای روا باشدکه درین درد بیدوا باشد
Ghazal 251موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد
Ghazal 255دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شدتن ز استیلای هجر آن پریرخ پیر شد
Ghazal 256کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد
Ghazal 271زین بیش نباید خفت، ای یار که دزد آمدرخت خود ازین منزل بردار، که دزد آمد
Ghazal 282از در ما چو در آمد، اثر ما بنمانداین دل و دین و تن و جان و سر و پا بنماند
Ghazal 288فرش زمردین به زمین در کشیدهاندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیدهاند
Ghazal 299هر زمان آشفتهدل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند
Ghazal 300هر نفسی عشق او بیدل و دینم کندآتش سودای او خاک زمینم کند
Ghazal 301دل به کسی سپردهام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند
Ghazal 310دلدار دل ببرد و زما پرده میکندما را ز هجر خویشتن آزرده میکند
Ghazal 323دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟
Ghazal 327نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بودگر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود
Ghazal 330تو را که گفت که من بیتو میتوانم بودکه مرگ بادا گر بیتو زنده دانم بود
Ghazal 332سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود
Ghazal 337دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟
Ghazal 342عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود
Ghazal 346در هر ولایتی ز شرف نام ما رودگر دوست بر متابعت کام ما رود
Ghazal 358گفتی: ز عشق بازی کاری نمیگشایدتدبیر ما چه باشد؟ کار آن چنان که باید
Ghazal 363مرا از بخت اگر کاری برآیدبه وصل روی دلداری برآید
Ghazal 364مرا گر ز وصل تو رنگی برآیدرها کن، که نامم به ننگی برآید
Ghazal 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید