Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستنپای دل ما به بند گیسو بستن
Rubai 147روی من و خاک سر کویت پس ازینحلق من و حلقهای مویت پس ازین
Rubai 174ترسم رسد از من به تو آهی روزیزیرا که نمیکنی نگاهی روزی
Rubai 176ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی
Rubai 178تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Rubai 179صد سال سر خویشتن ار حلق کنیوندر تن خویش خرقهٔ دلق کنی
Murabba'آن سرو سهی چه نام دارد؟کان قامت خوش خرام دارد
Ghazal 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 7نسیم باد نوروزی، چه داری؟گذر کن سوی آن دلبر به یاری
Ghazal 9مبارک روز بود امروز، یاراکه دیدار تو روزی گشت ما را
Ghazal 11بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
Ghazal 18اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل راز روی لاله رنگ خود خجالتها دهی گل را
Ghazal 21به خرابات گرو شد سر و دستار مراطلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا
Ghazal 24دود از دلم برآمد، دادی بده دلم رادر بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را
Ghazal 31چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه رازلف و رخ تو طیره کند مشک و ماه را
Ghazal 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Ghazal 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Ghazal 46رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها
Ghazal 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Ghazal 51نیست در آبگینه آتش و آببادهشان رنگ میدهد، دریاب
Jam-i Jam, chapter 61بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار
Ghazal 70چون گشت با تو ما را پیوند دل زیادتگر هجر ما، گزینی، دوری ز حسن عادت
Ghazal 76بی تو نکردیم به جایی نشستبا تو نشستیم به هر جا که هست
Ghazal 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Ghazal 99دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Ghazal 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Ghazal 113آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست
Ghazal 115دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوستبر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست
Ghazal 131عاشقان صورت او را ز جان اندیشه نیستبیدلانش را ز آشوب جهان اندیشه نیست