Ghazal 249

بی‌روی تو جان در تن بیمار همی باشددل شیفته می‌گردد، تن زار همی باشد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 260

جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 269

هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 270

عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 277

صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 286

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اندزلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 311

نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 324

همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 325

تا کی از هجر تو بی‌خواب و خورم باید بود؟به تو مشغول وز خود بی‌خبرم باید بود؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 342

عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 344

روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 365

هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 366

هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 367

دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 368

مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 388

یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد می‌دار، ای پسر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 414

هر چه گویم من، ای دبیر، امروزنه به هوشم، ز من مگیر امروز

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 417

در وفا داری نکردی آنچه می‌گفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 418

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 423

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمی‌در بهار خور، که بود بی غبار و غش

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 444

گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بی‌خبر بدوی در قفای خویش

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 475

تا دل اندر پیچ آن زلف به تاب انداختمجان خود در آتش و تن در عذاب انداختم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 481

دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 483

پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 491

دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 582

باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 591

کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 610

کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 628

باغ جهان روی تست، رای گلستان مکنطیرهٔ سنبل مخواه، طره پریشان مکن

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 630

نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگره‌ام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن

Awhadi Maraghai1 min