Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Rubai 131خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم
Rubai 138ما پرتو عکس نور مشکات توییمپروانهٔ شمع صفت و ذات توییم
Rubai 152ای گشتهٔ تن من چو خیالی بیتوهجر تو مرا کرده به حالی بیتو
Rubai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Rubai 173گه وسمه بر ابروی سیاه اندازیگه زلف بر آن روی چو ماه اندازی
Rubai 175تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟زو جان نبری گر ز غمش نگریزی
Poem in the Isfahani dialect 2هر کش ارادتی چش ای حور زاده بوواخورم کرم همیشه که بختش وراذه بو
Ghazal 3گر تو طالب عشقی، غم دمادم است اینجاور نشانه میپرسی، رشته سر گم است اینجا
Ghazal 13من چه گویم جفا و جنگ ترا؟جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟
Ghazal 17پیشآر، ساقی، آن می چون زنگ راتا ما براندازیم نام و ننگ را
Ghazal 19ای زیر زلف عنبرین پوشیده مشکین خال رافرخنده باشد دم بدم روی تو دیدن فال را
Ghazal 26غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مراترا گر خبر شدی نبدی غمی مرا
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 47طبیبی با یکی از دردمندانبگفت آن شب که بودش درد دندان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 52به دست قاصدی داد این حکایتحدیثی پر شکیب و پر شکایت
Ghazal 54امروز چون گذشتی برما؟ عجب، عجب!ماه نوی که گشتی پیدا، عجب، عجب!
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 60چه خوش باشد! سخن در پرده گفتنبیندیشیدن و پرورده گفتن
Ghazal 91لاله افیون در شراب انداختستنرگس و گل را خراب انداختست
Ghazal 94عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تستلیکن از دشمن نمیترسم، که میلم سوی تست
Ghazal 110گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست
Ghazal 129هم خانهایم، روی گرفتن حلال نیستناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست
Ghazal 166بد میکنند مردم زان بیوفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت
Ghazal 167ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت
Ghazal 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Ghazal 182بمیرم چشم مستت را که جانم زنده میدارددلم را با خیال خود به جان با زنده میدارد
Ghazal 207صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد
Ghazal 221با زلف او مردانگی باد صبا را میرسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را میرسد
Ghazal 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Ghazal 229بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد
Ghazal 230هر که آن قامت و بالای بلندش باشدچه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟