Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چند باشی به این و آن نگران؟پند گیر از گذشتن دگران
Jam-i Jam, chapter 88طلبت چون درست باشد و راستخود در اول قدم مراد تراست
Jam-i Jam, chapter 94از خموشی رسیدهاند وز سیرزکریا و مردم اندر دیر
Jam-i Jam, chapter 98یاری از غیر حق نه از دینستحق «ایاک نستعین» اینست
Jam-i Jam, chapter 109از در معرفت مگردان رویکام جویی، به شهر عرفان پوی
Jam-i Jam, chapter 113گر دعا جمله مستجاب شدیهر دمی عالمی خراب شدی
Jam-i Jam, chapter 123عشق از آنسوی عقل گیرد دوستو آن کزان سوی عقل باشد اوست
Jam-i Jam, chapter 126شد غلام ملک به می خوردنبشدند از پیش به پی کردن
Ghazal 478صنما، به دلنوازی نفسی بگیر دستمکه ز دیدن تو بیهوش و ز گفتن تو مستم
Ghazal 2سلام علیک، ای نسیم صبابه لطف از کجا میرسی؟ مرحبا
Ghazal 8درد سری میدهیم باد صبا راتا برساند به دوست قصهٔ ما را
Jam-i Jam, chapter 42تا ندانی که کیست همسایهبه عمارت تلف مکن مایه
Jam-i Jam, chapter 54داشت عیسی خری کبود به رنگکه نرفتی دو روز یک فرسنگ
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 67ز بهر آنکه ناچارست دیدنبه هر سختی نمیشاید بریدن
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 68بپرسیدند از محمود غازی:چرا چندین گرفتار ایازی؟
Jam-i Jam, chapter 99زمرهای از بلا هلاک شوندبه بلا از گناه پاک شوند
Jam-i Jam, chapter 108عاشقی کو سخن باو شنودهر چه وارد شود نکو شنود
Jam-i Jam, chapter 130با چنین فقر و این تهی دستیوندرین خاکساری و پستی
Ghazal 326دوشم از وصل کار چون زر بودتا به روز آن نگار در بر بود
Ghazal 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Ghazal 742ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهایبار دیگر چیست کندر دیگران پیوستهای؟
Rubai 23آتش تپش از جان به تابم بردستدود از دل خستهٔ خرابم بر دست
Jam-i Jam, chapter 1قل هوالله لامره قد قالمن لهالحمد دائما متوال
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 4جهان خالیست، من در گوشه زانممروت قحط شد، بیتوشه زانم
Ghazal 6پیر ریاضت ما عشق تو بود، یاراگر تو شکیب داری، طاقت نماند ما را
Ghazal 27آخر ای ماه پری پیکر، که چون جانی مرادر فراق خویشتن چندین چه رنجانی مرا؟
Ghazal 49سخت به حالم ز تو من، ای مدد حال بیافال به نام تو زدم، ای تو مرا فال بیا
Ghazal 111سروی که ازو و حور و پری بار برند اوستماهی که ازو خلق دل زار برند اوست
Ghazal 148زلف ترا بدیدم و مشکم ز یاد رفتهر کو به دام زلف تو اندر فتاد رفت
Ghazal 183نیشکر آن روز دل ز بند بر آردکو چو لبت پستهای به قند بر آرد