Ghazal 377

ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 385

تن به تو دادم، دل و جانش مبردل برت آمد، ز جهانش مبر

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 482

چو بر سفینهٔ دل نقش صورت تو نبشتمحکایت دگران سر به سر زیاد بهشتم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 485

شب دوشینه در سودای او خفتماز آن امروز با تیمار و غم جفتم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 517

منازل سفرت پیش دیده می‌آرماگر چه هیچ به منزل نمی‌رسد بارم

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 648

ای مکان تو از مکان بیرونسر امرت ز کن فکان بیرون

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 669

ترا گزید دل من،مرا گزید غم توبه حال من نظری کن، که مردم از ستم تو

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 684

آن چشم مست بین، که دلم گشت زار ازوای دوستان، بسوخت مرا، زینهار ازو!

Awhadi Maraghai2 min
Ghazal 744

باز به رسم سرکشان راه جفا گرفته‌ایتیغ ستم کشیده‌ای، ترک وفا گرفته‌ای

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 759

کاکل مشکین نقاب چشم و ابرو ساختیآن کمان پنهان بدار، اکنونکه تیر انداختی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 826

شاد گردم که هر به ایامیقامتت را ببینم از بامی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 827

گر برافرازی به چرخم ور بیندازی ز بامیماجرای پادشاهان کس نگوید با غلامی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 833

سر بگذرانم از سر گردون به گردنیگر بگذرد به خاطر او یاد چون منی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 858

به روی خود نظر کن، تا بلای عقل و دین بینیگره بر مشکها زن، تا کساد مشک چین بینی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 866

عاشقم، از عشق من گر به گمانی بگویچاره ندانم که چیست؟ آنچه تو دانی بگوی

Awhadi Maraghai1 min
Ghazal 874

دلم زخم بلا دارد ز چشم تیر بالاییکه دارد چون کمر بستی و همچون زلف لالایی

Awhadi Maraghai1 min
Qasida 20

زنهار خوارگان را زنهار خوار دارپیوند و عهدشان همه نا استوار دار

Awhadi Maraghai3 min
Qasida 35

کردم اندیشه تاکنون باریبرنیامد ز دست من کاری

Awhadi Maraghai2 min
Qasida 42

چرا پنهان شدی از من؟ تو با چندین هویداییکجا پنهان توانی شد؟ که همچون روز پیدایی

Awhadi Maraghai4 min
Rubai 5

شمع از سر خود گذشت و آزاد بسوختبر آتش غم خنده‌زنان شاد بسوخت

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 13

کی دست رسد بدان بلندی که تراست؟یا فکر به آن چونی و چندی که تراست؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 14

جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 44

باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 89

افسوس! که در عمر درازیم نبودخطی ز زمانهٔ مجازیم نبود

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 91

آن خود که بود که در تو واله نشود؟از رنج که پرسی تو؟ که او به نشود؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 92

جان از سر زلف دلپذیریت نرهدعقل ار خطر خط خطیرت نرهد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 112

تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا می‌داریش؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 117

کرد از دل صافی برت این آب درنگتا دست تو بوسد چو بدو یازی چنگ

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 131

خواهم که لب باده پرستت بوسمو آن عارض خوب و چشم مستت بوسم

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 133

هر شب ز غمت به خون بگرید چشممز اندازه و حد فزون بگرید چشمم

Awhadi Maraghai1 min