Rubai 11

با روی تو آفتاب صافی تیره استبا لعل لبت شراب صافی تیره است

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 17

خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 40

ای آنکه ترا قوت هر بیشی هستبنگر به دلم، که اندکش ریشی هست

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 46

با یار ز نیک و بد نمی‌باید گفتهر شب بیتی دو صد نمی‌باید گفت

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 61

گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 62

گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 64

خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 65

زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کردبر قامت همچون الفت دالی کرد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 72

مشنو تو که: گل بی‌سر خاری باشدیا بادهٔ حسن بی‌خماری باشد

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 79

مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 88

شد در پی اوباش چو ننگیش نبوددر خوی و سرشت ساز و سنگیش نبود

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 90

از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 94

دستارچه را دست تو در می‌بایداز چشم من و لب تو تر می‌باید

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 99

دشمن گرو وصل ز من برد آخراو گشت بزرگ و من شدم خرد آخر

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 100

ماهی، که بسوخت زهره چنگش بر سربگریست فلک با دل تنگش بر سر

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 101

دست به نگار تو مرا کشت دگرآه! ار نشود وصل توام پشت دگر

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 102

آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگرو آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 106

گر جور کنی نیاورم دل ز تو بازور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 113

چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 115

اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 123

امروز که گشت باغ رنگین از گلشد خاک چمن چو نافهٔ چین از گل

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 127

نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دمنی سوی منت گذار باشد یک دم

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 132

گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمزین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 135

پیمانه بده، که مرد پیمانه منمدر دام زمانه مرغ این دانه منم

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 143

ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 150

دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 153

یک روز دیار یار بگذارم و روزین منزل غصه رخت بردارم و رو

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 154

خالی،که لبت همی بباراید ازوخالیست سیه که مشک میزاید ازو

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 159

ای چرخ ز مهر زیر میغت بردهگیتی به ستم اجل، به تیغت برده

Awhadi Maraghai1 min
Rubai 163

چون دوست نماند دل و جانیم همهچون تن برود روح و روانیم همه

Awhadi Maraghai1 min