Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگرو آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر
Rubai 103ای کرده مهندسانت از ساز سپهراز برج و ستاره گشته انباز سپهر
Rubai 106گر جور کنی نیاورم دل ز تو بازور ناز کنی به جان پذیرم ز تو ناز
Rubai 113چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرقزین پس همه پیش تو به چشم آیم و فرق
Rubai 115اطراف چمن ز مشک بوییست به برگگلزار زمانه را نکوییست به برگ
Rubai 123امروز که گشت باغ رنگین از گلشد خاک چمن چو نافهٔ چین از گل
Rubai 127نی بیتو مرا قرار باشد یک دمنی سوی منت گذار باشد یک دم
Rubai 132گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشمزین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم
Rubai 135پیمانه بده، که مرد پیمانه منمدر دام زمانه مرغ این دانه منم
Rubai 143ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Rubai 150دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟
Rubai 153یک روز دیار یار بگذارم و روزین منزل غصه رخت بردارم و رو
Rubai 154خالی،که لبت همی بباراید ازوخالیست سیه که مشک میزاید ازو
Rubai 159ای چرخ ز مهر زیر میغت بردهگیتی به ستم اجل، به تیغت برده
Rubai 163چون دوست نماند دل و جانیم همهچون تن برود روح و روانیم همه
Rubai 170اقبال سعادت به ازینت بودیگر لذت علم و درد دینت بودی
Rubai 181روزی به سرای وصل راهم ندهییک بوسه از آن روی چو ماهم ندهی
Rubai 184گفتم که: لبت، گفت: شکر میگوییگفتم که: رخت، گفت: قمر میگویی
Poem in the Isfahani dialect 4سر ترسم که پابند هوای تو نبودل نشو کرت که خاک کف پای تو نبو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 1به نام آنکه ما را نام بخشیدزبان را در فصاحت کام بخشید
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 2در آن ایام کز من دور شد بختسراسر کار من بینور شد سخت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 3خداوندا، به ارواح بزرگانکه یوسف را نگه داری ز گرگان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 5ازین گفتن، خدایا، شرم دارمو زان حضرت به غایت شرمسارم
Ghazal 7چگونه دل نسپارم به صورت تو، نگارا؟که در جمال تو دیدم کمال صنع خدا را
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 9غلامی میکنم تا زنده باشمبمیرم، همچنانت بنده باشم
Ghazal 10در چرخ کن چو عیسی زین جا رخ طلب راو آنجا درست گردان پیوند ابن و اب را
Ghazal 15باز کی بینم رخ آن ماه مهر افروز را؟گل رخ سیمین بر دل دزد عاشق سوز را؟
Ghazal 16مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش راراهی بزن، که ره بزند عقل و هوش را
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 17چو بشنید این حدیث از هوش رفتهبیفتاد این سخن در گوش رفته
Ghazal 23حاشا که جز هوای تو باشد هوس مرایا پیش دل گذار کند جز تو کس مرا