Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Ghazal 57پس از مشقت دوشین که داشت گوش امشب؟که من به کام رسم زان لب چو نوش امشب
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Ghazal 61اشک ما آبیست روشن در هواتخود به چشم اندر نیامد اشک مات
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 65برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت
Ghazal 66ترک عجمی کاکل ترکانه برانداختاز خانه برون آمد و صد خانه برانداخت
Ghazal 69تا دل ما با تو کرد روی ارادتهیچ نیاید ز ما مخالف عادت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 73چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک
Ghazal 73نیامد وقت آن کز من بخواهی عذر آزارت؟دلم را شربتی سازی ز لعل چاشنی دارت؟
Ghazal 76بی تو نکردیم به جایی نشستبا تو نشستیم به هر جا که هست
Ghazal 78آمد نسیم گل به دمیدن ز چپ و راستساقی، می شبانه بیاور، که روز ماست
Ghazal 84باز مخمورم، کجا شد ساقی؟ آن ساغر کجاست؟تشنگان عشق را آن آب چون آذر کجاست؟
Ghazal 86ای نسیم صبح دم، یارم کجاست؟غم ز حد بگذشت، غمخوارم کجاست؟
Ghazal 88نهان از نهان کیست؟ دلدار ماستبرون از جهان چیست؟ بازار ماست
Ghazal 89روزهداران را هلال عید ابروی شماستشب نشینان را چراغ از پرتو روی شماست
Ghazal 93آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟آن بهشت عدن، یا باغ ارم، یا کوی تست؟
Ghazal 98ترک گندم گون من هر دم به جنگی دیگرستروی او را هر زمان حسنی و رنگی دیگرست
Ghazal 101هم ز وصف لبت زبان خجلستهم ز زلف تو مشک و بان خجلست
Ghazal 108این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست
Ghazal 119ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هستسری چنین نه همانا بر آستانی هست
Ghazal 124ز ما بودی، جدا بودن روا نیستیکی گفتی، دویی کردن سزا نیست
Ghazal 126ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست
Ghazal 130گر سری در سر کار تو شود چندان نیستبا تو سختی به سری کار خردمندان نیست
Ghazal 132با من از شادی وصل تو اثرِ چیزی نیستدل ریش است و تن زار و دگر چیزی نیست
Ghazal 141ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشتچون موی گشته خلقی ز آن موی تا به دوشت
Ghazal 142دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشتکه ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟
Ghazal 144تا بر دوست بار نتوان یافتدل بر ما قرار نتوان یافت
Ghazal 150چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفتاز وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت
Ghazal 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Ghazal 156شبی به ترک سر خویشتن بخواهم گفتحکایت تو به مرد و به زن بخواهم گفت