Awhadi Maraghai
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
با دشمنان ما شد هم خانه آشناییکرد از فراق ما را دیوانه آشنایی
Ghazal 882زهی! حسن ترا گل خاک کویینسیم عنبر از زلف تو بویی
Qasida 31چو بد کنی و ندانی که : نیک نیست که کردیمعاف باش و گر عاقلی معاف نگردی
Rubai 34بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟
Rubai 39مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست
Rubai 156در زیر دو ابروی کژت پیوستهبا چشم تو آن سه خال در یک رسته
Poem in the Isfahani dialect 3هردم ای دل بکمند غم یاری در کودینه ویبو و بسوادی نگاری در کو
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 21مگر با ما سر یاری نداری؟که ما را در مشقت میگذاری؟
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 25به قدر حسن خوبان دلفروزندچو خوبی بیش باشد، بیش سوزند
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 42اگر صد چون تومیرد غم ندارمکه سر گردان و عاشق کم ندارم
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 44نخواهی گشت با وصلم هم آوازکناری گیر و با هجران همی ساز
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 49سبک خیز، ای نسیم نوبهاریچو دیدی حال من، پنهان چه داری؟
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 50چو با من رای پیوندی نداریدلم سیر آمد از پیوند و یاری
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 54به گل گفتند: بلبل بس حقیرستترا با او چرا این دارو گیرست؟
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 57همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود
Ghazal 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Ghazal 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Ghazal 140تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت
Ghazal 159زهی! شب نسخهای از زلف و خالتتراز کسوت خوبی جمالت
Ghazal 163گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت میروی با ما نباید رفتنت
Ghazal 175کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بنددچو روز کوچ او باشد به پیش آهنگ در بندد
Ghazal 186طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد
Ghazal 194دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کردچیست آن؟ جان به سر کار تو در خواهم کرد
Ghazal 209تیر از کمان به من اندازدعشق از کمین چو برون تازد
Ghazal 217فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزداگر آن چشم کمان کش به کمین برخیزد
Ghazal 239چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد
Ghazal 240رنگینتر از رخ تو گل در چمن نباشدچون عارض تو ماهی در انجمن نباشد
Ghazal 246آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد
Ghazal 267گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غمخواری چه شد؟
Ghazal 275عمری که نه با تست کسش عمر نخواندآنرا که تو در دام کشی کس نرهاند