Qatran Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
Qasida 79شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوسوارباغها دیبا سلب شد شاخها مرجان نگار
Qasida 86مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار
Qasida 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Qasida 93از غم هجر طراز همه خوبان طراززرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
Qasida 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Qasida 101تا خزان آورد روی خویش سوی باغ و راغابر یک ساعت نجست از تعبیه کردن فراغ
Qasida 105کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ
Qasida 107ابر درافشان بگردون بر همی بندد کللباد مشک افشان درختان را همی بندد حلل
Qasida 109ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل
Qasida 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری
Qasida 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای
Qasida 201دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی
Qasida 214بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری
Qit'a 1بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا
Qit'a 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
Qit'a 25بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید
Qit'a 29خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد
Qit'a 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
Qit'a 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد
Qit'a 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد
Qit'a 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود
Qit'a 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید
Qit'a 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Qit'a 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Qit'a 113ای خسرو جوان و جوانبخت گاه نودر خور چو اول شب شوال ماه نو
Qit'a 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی
Qit'a 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
Rubai 2چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا
Rubai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا