Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل
Qasida 119نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گلچو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگیندل؟
Qasida 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Qit'a 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
Qit'a 14شهریارا خرمی کن کاول شهریور استبا دلارامی که با هر شادئی اندر خور است
Qit'a 25بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید
Qit'a 29خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد
Qit'a 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
Qit'a 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد
Qit'a 41آنچه ایزد خواست کرد و آنچه مردم خواست دادشاه را بالنده کرد و تن درستش کرد شاد
Qit'a 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود
Qit'a 50خسروا گر دون بتاج و تخت تو محتاج بادکار تو با ناز جفت تخت و جام و تاج باد
Qit'a 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید
Qit'a 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Qit'a 88آرزومند روی جانانمبرود زار زو همی جانم
Qit'a 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Qit'a 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
Rubai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جستدر وعده مخالفی و در پیمان سست
Rubai 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Rubai 24هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست
Rubai 27بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراستوز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست
Rubai 31نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج
Rubai 37از دوستی تو جز ندامت نایدبر تو ز بهی همی علامت ناید
Rubai 72ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
Rubai 82دیدم صنمی ز نور باری، نَه ز گلدیدم پسری به روی، محراب چگل
Rubai 136تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهیبا چرخ ستمکاره بکوشید رهی
Rubai 146عناب لبا چو برگ عناب شدیبدرنگ بیامدی و بشتاب شدی
Rubai 150ای ترک ستمکاره و بیدادگریتو داد رها کنی بیداد گری
Qasida 23تا دیده سوی دوست دلم را دلیل گشتبی خواب گشت و جای خیال خلیل گشت
Qasida 24تا ملک با شاه جستان یار و هم دیدار گشتگوهری کآن خفته بود از کان کین بیدار گشت