Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گلستان شد چون بهار از فر ابر نوبهاربوستان آراسته چون لعبتان اندر بهار
Qasida 122تا جهان از گل خرم شده چون باغ ارمآهو ایمن شده بر سبزه چو مرغان حرم
Qasida 137ای جان من خریده بدیدار خویشتنکرده مرا بمهر خریدار خویشتن
Qasida 147بتی که لاله چند از رخانش لاله ستانچه لاله ای که ندیده است خلق لاله چنان
Qasida 158حور حریر سینه کام روان حورانچشمم چو بحر دارد دل جایگاه بحران
Qasida 160دل ببرد از من پری روئی گرامی تر ز جانآنکه بر دیدار او بسته است جان انس و جان
Qasida 162ز ابرو باد آزاری بشد آراسته بستانکنون داد از می و جانان ببستان اندرون بستان
Qasida 174منم غلام خداوند زلف غالیه گونکه هست چون دل من زلف او نوان و نگون
Qasida 178هر آنچه هست نهان از منجمان جهانز رای روشن شاه زمانه نیست نهان
Qasida 187آدینه و مهرگان و ماه نوبادند خجسته هر سه بر خسرو
Qasida 197بار خدایا بسی عذاب کشیدیانده و تیمار گونه گون بچشیدی
Qasida 207که را مهربانی نماید نگاریبخوشی گذارد همی روزگاری
Qasida 211نیازم ز گیتی به توست ای نیازیکه دل را امیدی و جان را نیازی
Qit'a 5ای مایه شده دیدن تو روزبهی رابایسته و شایسته بهی را و شهی را
Qit'a 7اگر به بستان آسیب دید نار از سیببخانه باز پشیمان شده است از آسیب
Qit'a 9ز اول اردی بهشت گشت جهان چون بهشتاز قبل آنکه درد شاه جهان را بهشت
Qit'a 10بسرای سپنج مهمان رادل نهادن بممسکی نه رواست
Qit'a 17همیشه شاه شدادی ز بخت خویشتن شاد استبملک اندر چو پرویز است و بد خواهش چو فرهاد است
Qit'a 19گوشی که در حلقه او بود لفظ تومالیده سفاهت هر بدگهر شده است
Qit'a 28اسب طرب و عیش تو ای شاه بزین بادجان و تن خصمان تو پیوسته بزین باد
Qit'a 49خسروا طبع تو روز و شب نشاط آلود باددشمنانت را ز دیده روی خون پالود باد
Qit'a 61ای آنکه همیشه دل تو رادی جویدطبع تو همه گرد در رادی پوید
Qit'a 72ای وصل تو آب و هجر تو آذرماننده تو نزاید از مادر
Qit'a 76منم ز حسرت دیدار یار زار و نزارهمی بگریم چون ابر نوبهاری زار
Qit'a 77ای توئی بیچارگان را چاره و فریادرسایزد از هر دو بند و سختی مر ترا فریادرس
Qit'a 78بوصل اندرون یافتم کام خویشرهاندم ز دام غم اندام خویش
Qit'a 91نهادم بر جدائی دل نهادمنیایی تا تو باشی نیز یادم
Qit'a 94سرنگون مانده است جانم زان دو زلف سرنگونلاله گون گشته است چشمم زان دو لعل لاله گون
Qit'a 97آن کس که بیک چشم زدن برد دل منزد آتش افروخته در آب و گل من
Qit'a 108آن کس که گشت ایران ویران بدست اوبسپرد جان بدولت بر شهریار نو