Rafig Zaka Khandan
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Düşmanlarımız bizlərə Türk söyləmiş ancaq,Türkəm deməyən yurddaşımız düşmanımızdır!
Dəniz şairiKimdir o igid yolçu ki şimşək kimi çaxmış,Al yelkəninin üstünə Ay-yıldızı taxmış?!
Könlümün türküsüKönlümün türküsü sənsiz olmaz,Gülşənimsən, çəmənimsən, gözəlim!
UzaqlardaUçar uçar uca qartal dumanlı dağlarda,Görən o qartalı olmaz çiçəkli bağlarda,
Nə bir təsəlliKönlümdə, gözümdə bir iztirab var,Nə məndə dözüm var, nə canda tab var,
CeyranEy gözəl ceyran gözəl şairlərin seyranısan,Sən ki ceyran gözlərinlə qızların ceyranısan,
GözəlsənCanım, söz yox, gözəlsən,Gözəlsən, çox gözəlsən!
Demə, ey gülDeyirsən: “Səndən öncəMən ölüm...” Demə, ey gül!
Getmə, gözəlim, getməGəldin, nə gözəl oldu,Gül açdı, tikan soldu,
Bahar gəlibdirYenə də bahar gəlibdir,Necə bəxtiyar gəlibdir!
OlaramSən açan bir qönçə olsan,Mən sənin bağçan olaram,
ÇağlamaGülüm soldu, baharımı aldı qış,Çağlama, ey dərdli könül, çağlama!
Gəl, sevdiciyimSəndən sən ayırdın məni, can qalmadı canda,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər bu cahanda.
AmansızcasınaSən mənim mənliyimi asdın amansızcasına,Yarılan bağrıma daş basdın amansızcasına.
OxşamaGəlişin ürəksiz oldu,Görüşün sürəksiz oldu,
Unutmadımı?Eşitdim, çəkincə mənim adımı,Demisən: könlünü ovutmadımı?
SanaramYaralı ney kimi coşar, inlərəm,Dolu gözlərimə çən qovuşanda,
GörünçəDünyamı qaranlıq saran zamanda,Sən doğdun ömrümdə bir günəş kimi.
Səndənmidirİlhamısan bülbüllərin,Şerisən qızılgüllərin,
MənimsənBu dünyada yazımsan, gülşənimsən,Mənimsən, ey mənim yarım, mənimsən!
OldumAyrılığın üzündən bir sarı yarpaq oldum,Gülüm, sənin sözündən rəngi ağappaq oldum.
QalmadıQal dedim, ey sevgilim, getmə, aman, qalmadı,Məndə o gündən bəri tabu-tavan qalmadı.
HicranTutuldum bir qərib eşqə,Nə gördüm cövrdən başqa,
KüsdünNeçin getdin, neçin küsdün Rəfiqdən,Alovlar adladı üstümdən, ey gül!
Gəzirəm onuNur girməz məzara, deyirlər, ancaqNur endi məzara bir axşam çağı,
QısqanclıqFaruq Nafiz Çamlıbelə*Kim səninlə üz-üzə, göz-gözə olmaq dilər,
TanrıTanrı məndən üz döndərib,Baharıma güz göndərib,
YetərYarımdan ayrı düşmüşəm,Bu ölümdən betər mənə,
Sənli baharGəldin bahar gələn günü gəldin bahar kimi,Hüsnün açıldı ömrümə bir laləzar kimi.
Qəlbim evi bir məzarə bənzərQəlbim evi bir məzarə bənzər,Nəşəm də mənim qübarə bənzər.