Ghazal 6631

تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6632

از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6641

بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6645

به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6647

به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6651

بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کرده‌ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6656

ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ایاز بیابان تمنای تو خضر آواره‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6659

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6660

ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ایاز لب میگون تو هر سینه‌ای میخانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6661

ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ایاز خرابات تو مهر گرم‌رو پیمانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6664

یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6669

هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6671

بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6676

چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کنکز دل پرخون و از رنگ خزانی برخوری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6677

از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟از شکست خم چرا غم ای فلاطون می خوری؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6683

چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6684

چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟در بهار این چنین زیر زمین باشد کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6687

گرچه در سیر بهشتم از گل روی کسیدوزخی در هر بن مو دارم از خوی کسی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6688

مستی و خمیازه بر خون دل ما می کشیصد خم می داری و حسرت به مینا می کشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6698

نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگیقطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6703

گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگیآه باشد سرو پا برجای باغ زندگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6706

چاره از من می کند پرهیز از بیچارگیغم به گرد من نمی گردد ز بی غمخوارگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6711

شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلیبود دامان دگر بر آتش من هر گلی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6721

گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنیدر صدف چندین گهر دارم تماشاکردنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6727

در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟رفته‌ای از کار تا سامان منزل می‌کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6731

ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شویسیرت ابلیس را بگذار تا آدم شوی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6738

از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهیگرد هستی برفشان از خود اگر مرد رهی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6742

مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستیبه دستی گردن مینا، به دستی جام بایستی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6749

نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداریکند با ترکتاز سیل چون ویرانه خودداری؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6753

مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داریکه بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری

Saib TabriziGhazal1 min