Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شد از رکاب تو پیدا هلال عید مراگشوده شد در جنت ازین کلید مرا
Ghazal 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مراشراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا
Ghazal 625کجا به دام کشد سایه نهال مراشکوفه خنده شیرست از ملال مرا
Ghazal 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مراکه تیرِ کج گذرد راست از نشانه مرا
Ghazal 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرانسیمِ فتح، قلم میکند لوای مرا
Ghazal 639گل است باده گلرنگ باده خواران رامدام فصل بهارست میگساران را
Ghazal 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را
Ghazal 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا
Ghazal 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستانهاشده است خواب پریشان به چشم بستانها
Ghazal 689بی آب ساخت خط، لب جان پرور تراکرد این غبار مهره گل گوهر ترا
Ghazal 708کوتاه ساز رشته آمال خویش رامپسند در شکنجه پر و بال خویش را
Ghazal 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟
Ghazal 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را
Ghazal 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را
Ghazal 717در گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام را
Ghazal 726از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا
Ghazal 740خال لب تو راهنمایی است بوسه رااین عقده، طرفه عقده گشایی است بوسه را
Ghazal 757ای جبهه تو آینه سرنوشت ماروشن چو آفتاب به تو خوب و زشت ما
Ghazal 765منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما
Ghazal 774دل از خدا به صنع خدا بسته ایم مادر کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما
Ghazal 776خون در دل هوا و هوس کرده ایم مامنع سگان هرزه مرس کرده ایم ما
Ghazal 781دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم مانقد حیات صرف سفر میکنیم ما
Ghazal 789رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما
Ghazal 800از دست و تیغ عشق فگارند لالههادر خاک و خون نشسته یارند لالهها
Ghazal 803از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را
Ghazal 810گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را
Ghazal 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را
Ghazal 816فانوس حجاب است چراغ سحری رادامن به میان بر زده باید سفری را
Ghazal 821کوشش نبرد راه به مأوای دل ماکز هر دو جهان است برون، جای دل ما
Ghazal 829از سوز عشق چون شمع راحت کجاست ما را؟تن بوته گدازست تا سر بجاست ما را