Ghazal 1358

از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشتاز محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1361

روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشتعمر ما چون چشم قربانی به حیرانی گذشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1366

هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافتحاصل روی زمین را در غبار خویش یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1367

از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافتکز زبان چرب، تشریف شکر بادام یافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1368

لفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافتخرده گل آب شد، در غنچه او جا نیافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1370

گرچه از بیداد خسرو زین جهان فرهاد رفتدولت او هم به اندک فرصتی بر باد رفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1376

زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1386

حیف خود با آه گرم از آسمان باید گرفتآتشی تا هست زور این کمان باید گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1398

خانه دل روشنی از دیده روشن گرفتزنده دل را کرد در گور آن که این روزن گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1400

جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفتموج این دریای ساکن اضطراب از من گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1410

دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1415

فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1416

نه خط از چهره آن آینه سیما برخاستکه درین آینه، جوهر به تماشا برخاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1429

کار سرجوش کند درد ایاغی که مراستپر طاوس بود پای چراغی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1433

دل بی صبر به طوفان بلا رهبر ماستبال موج خطر از کشتی بی لنگر ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1434

عشرت روی زمین در دل ویرانه ماستخلوت سینه پر آه، پریخانه ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1446

دل ازان نخل به امید ثمر خرسندستگره جبهه خوبان، گره پیوندست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1448

خواجه بیتاب در اظهار زر و مال خودستنعل طاوس در آتش ز پر و بال خودست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1457

لاله رویی که ازو خار مرا در جگرستبرگریزان دل و باغ و بهار نظرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1458

سنگ در دیده ارباب بصیرت گهرستخاک در پله میزان قناعت شکرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1459

راز من نقل مجالس ز صفای گهرستهمچو آیینه مرا هر چه بود در نظرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1464

شکوه از گردش گردون ز بصیرت دورستگوی چوگان قضا در حرکت مجبورست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1466

سفر پر خطر عشق نه از تدبیرستصد طلسم است درین ره، که یکی زنجیرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1467

ساحل بحر پر آشوب فنا شمشیرستمد بسم الله دیوان بقا شمشیرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1468

معنی از لفظ سبکروح فلک پروازستلفظ پرداخته بال وپر این شهبازست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1475

از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1481

آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1484

بزم عالم ز دل خون شده ما گرم استمجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1506

نفس سوخته شمع سر بالین من استمهر خاموشی من جام جهان بین من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1508

تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

Saib TabriziGhazal1 min