Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آرد به وجد سوختگان را نوای منمردافکن است باده مردآزمای من
Ghazal 6407گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون
Ghazal 6410افشان خال بر رخ آن دلربا ببیندر روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین
Ghazal 6428جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن
Ghazal 6430لب تشنگی حرص ندارد جگر منخشک از قدح شیر برآید شکر من
Ghazal 6439گوشه آن نقاب را بشکنورق انتخاب را بشکن
Ghazal 6446من که در فردوس افتادم به نقد از یاد اوبی نیازم از تمنای بهشت آباد او
Ghazal 6448بوسه ریزد گاه حرف از لعل شکربار اوجنگ باشد گوش و لب را بر سر گفتار او
Ghazal 6449عشق سلطان و زمین میدان، فلک چوگان در اوسرفرازان جهان چون گوی سرگردان در او
Ghazal 6461می زند ناخن به دل خار سر دیوار توچون تماشایی نظر بردارد از گلزار تو؟
Ghazal 6469خون رغبت را به جوش آرد لب میگون توبوسه را آتش عنان سازد رخ گلگون تو
Ghazal 6473ای بهار آفرینش گرده سیمای تورشته جانها خس و خاشاک از دریای تو
Ghazal 6474ای قیامت پیش خیز قامت رعنای توفتنه آخر زمان ته جرعه صهبای تو
Ghazal 6478برنمی آید کسی با خوی یک پهلوی توهست یک پهلوتر از خواب جوانان خوی تو
Ghazal 6480دوست را از دیگران ای عاشق شیدا مجوآنچه شد در خانه گم از دامن صحرا مجو
Ghazal 6482عقده ای نگشود آزادی ز کارم همچو سروزیر بار دل سرآمد روزگارم همچو سرو
Ghazal 6485قانع از رزق پریشان با دل صدپاره شوروزی آماده می خواهی برو غمخواره شو
Ghazal 6490در کهنسالی ز مرگ ناگهان غافل مشوبرگ چون شد زرد از باد خزان غافل مشو
Ghazal 6495نگردد بی صفا از خط لب گوهرنثار اوکه می شوید سیاهی را عقیق آبدار او
Ghazal 6501ندارد اختیار در گشودن باغبان توکه در را می گشاید جوش گل در گلستان تو
Ghazal 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر اوچمن آرا کند از دامن گل بستر او
Ghazal 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تومن و از دور تماشای تماشایی تو
Ghazal 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجوگل بی خار ز خار سر دیوار مجو
Ghazal 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو
Ghazal 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و بروکمند طول امل را فراهم آر و برو
Ghazal 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب توصد شاخ گل پیاده رود در رکاب تو
Ghazal 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تودر ساغر سهیل کند خون عقیق تو
Ghazal 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل توگلگونه همند جلال و جمال تو
Ghazal 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه توپیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
Ghazal 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تواز بی بضاعتی خجلم از لقای تو