Ghazal 727

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 732

سرگشته ساخت خالِ دلارای او مراپرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 733

از باده چون کند عرق آلود ماه رادر چشم آفتاب بسوزد نگاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 734

رویت ز هاله حلقه کند نام ماه رادلسرد از آفتاب کند صبحگاه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 737

مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده رادفتر مساز این ورق باد برده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 749

روشن ز داغ های نهان ساز سینه رااز پشت، رو شناس کن این آبگینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 751

چون پای خم به دست فتادت کمر گشاچون گرم شد سرت ز می ناب، سر گشا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 754

آماده است از دل پر خون شراب مادر آتش است از جگر خود کباب ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 755

از نان و آب نیست بقا و ثبات ماباشد ز درد و داغ محبت حیات ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 756

در داغ غوطه خورد دل غم سرشت مابا کعبه هم لباس شد آخر کنشت ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 760

چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ماآه ار نفس زیاده کشد دردمند ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 763

عالم ختن شد از قلم مشکسود ماجای ترحم است به زخم حسود ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 764

دایم شکفته است دل داغدار ماموقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 766

آمیخته است مستی ما با خمار مایکدست چون حناست خزان و بهار ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 767

با اختیار حق چه بود اختیار ما؟با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 783

تا چند نقشبند تمنا شویم ماآیینه دار جلوه عنقا شویم ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 788

از بس سترد گرد ملال از جبین مادر زیر خاک ماند چو دام آستین ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 791

رزق ملایک است نوای رسای ماچون می شود بلند نگردد نوای ما؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 798

در آتشم ز دیده شوخ ستاره‌هادر هیچ خرمنی نفتد این شراره‌ها!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 815

گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟با پیرهن گل نبود کار، رفو را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 827

ای خار و خس بحر ثنای تو سخن‌هاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهن‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 828

آن کس که داد پیوند با کاه کهربا راخواهد به هم رسانید جانهای آشنا را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 830

چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 832

بسته است چشم روشن از سیر، بال ما راچون شمع ریشه باشد در سر نهال ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 837

زهی به ساعد سیمین شکوفه ید بیضانظر به نور جمال تو مهر دیده حربا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 838

ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 841

اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرهاسیر چراغان می کند مجنون ز چشم شیرها

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 842

دارند اگر سررشته‌ای در کف به ظاهر چنگ‌هادر پنجه مطرب بود سررشته آهنگ‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 844

به دوش توکل منه بار خود راولی نعمت خویش کن کار خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 847

بی‌خودی رفتن است دل‌ها راهوش واماندن است دل‌ها را

Saib TabriziGhazal2 min