Ghazal 4073

حرف درشت بردل بی کینه می خوردگر سنگ گوهرست به آیینه می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4084

دولت به لعل پاک گهر زود می رسدروشن گهر به تاج وکمر زود می رسد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4096

تا دیده محو روی تو شد کامیاب شدشبنم به آفتاب رسید آفتاب شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4119

از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4122

طی شد زمان پیری ودل داغدار ماندصیقل شکست وآینه ام در غبار ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4125

جمعی که دل به طره طرار بسته انداول کمر به رشته زنار بسته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4153

عشاق دل به دیده روشن کشیده اندچون ذره رخت خویش به روزن کشیده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4173

وقت است نوبهار در عیش وا کندباغ از شکوفه خنده دندان نما کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4189

عاشق کجا به شکوه دهن باز می‌کنداین کبک خنده بر رخ شهباز می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4199

تیغ زبان به عاشق حیران چه می‌کندبا پای خفته خار مغیلان چه می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4209

آفت ز خودپسند جدایی نمی کندخلوت علاج زهد ریایی نمی کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4211

مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4222

روزی که زخم کاهکشان را رفوکنندبر روی چاک سینه ما در فروکنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4228

مردان نظر سیاه به دنیا نمی‌کنندروز سفید خود شب یلدا نمی‌کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4234

از عیب پاک شو که هنرها همی‌دهنددست از خزف بشو که گهرها همی‌دهند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4259

آلوده دردمند به درمان چرا شودمنت کش علاج طبیبان چرا شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4260

دل از هجوم نشتر آزار وا شودچون غنچه ای که در بغل خار وا شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4262

دل چون کمال یافت سخن مختصر شودلب وا نمی کند چو صدف پر گهر شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4271

سرو این چنین ز شرم تو گر آب می شودطوق گلوی فاخته گرداب می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4281

دل بی غبار از لب خاموش می شوداز جوهر آب آینه خس پوش می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4282

رخسار او ز می چو عرقناک می شودهر سینه ای که هست ز دل پاک می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4290

تا غنچه شکایت من وا نمی شوداین عقده ها ز زلف سخن وا نمی شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4292

دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شودتا نقش هست آینه خلوت نمی‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4295

هر رهروی دچار به منزل نمی‌شوداین راه قطع بی‌کشش دل نمی‌شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4297

در کوی عشق درد وبلا کم نمی شوداز باغ خلد برگ ونوا کم نمی شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4301

یک بار رو به اهل وفا می توان نمودتعمیر کعبه دل ما می توان نمود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4307

شوخی که عرض حسن به اغیار می دهدآب خضر به صورت دیوار می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4318

پیرانه سر همای سعادت به من رسیدوقت زوال سایه دولت به من رسید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4319

از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4333

کی دست کرم خواجه ز امساک برآردقارون چه خیال است سر از خاک برآرد

Saib TabriziGhazal1 min